من که شدم مجنون تو

بزار برم قربون تو یا این یا چی؟

سرت توو سینه جنگه که

انقدر چشات قشنگه که

دلم واسه تو تنگه که با من باشی

درگیر تو شد خلاصه این حواسِ قلبم

شد بودن تو تموم التماسِ قلبم

ای وایم و ای وایم و ای وایم و ای وای

باید بدونی که تو رو خیلی خواسته قلبم

بیمار توام، واگیرِ تبم

از این همه عشق من در عجبم

درگیر نگات صبح تا به شبم

هر لحظه ازش اسمت رو لبم

شکسته شد توهّمِ شکست‌ناپذیری‌اش

صفوفشان دودسته شد، عنانشان گسسته شد

فسونشان فسانه شد، طلسمشان شکسته شد

تو سرزمین قبله‌ای، اقامه کن نماز را

بی‌آبرو کن این جماعت قمارباز را

تو نقطه‌ی تلاقی چهارسوی عالمی

و جُرم تو همینکه ایستاده‌ای و محکمی

چه نقشه‌ها برای تو کشیده‌اند گرگ‌ها

چه خواب‌ها، چه خواب‌ها که دیده‌اند گرگ‌ها

چه شاخه‌ها تبر شود، چه زیرها زبَر شود

که سازمان بی‌ملل حقوق بی‌بشر شود!

دوباره از خیانت سران خودفروخته

هزار سرو لِه شد و هزار غنچه سوخته

سکوت‌های بی‌شرف، قنوت‌های بی‌هدف

منافقان میان حقّ و باطلند بی‌طرف

ورای این حصارها و سیم خار دارها

طلوع می رسد، شکوفه می کند بهارها

به دوست خنده می‌زند، به دشمن اخم می‌کند

طبیب‌مان می‌آید و علاج زخم می‌کند

یگانه راز رَستن و نجات چیست عاقبت؟

به عصر کربلا قسم، مقاومت مقاومت

دیگه نیستی پیشم تنهابا خیالت تنها بدون چتر

از قهوه های تلخ تا رزهای خشکیده از نبودت سیره

نیستی کناره من این حس و حاله سرد تنهاییامو بدون تو دیده

تنها تو پیاده رو

کاملا پیاده رو

میبینم یه عابرو

میبینم بازم تورو

میگیرم شمارتو

میگم تو عشق خودم

نبینم یه بار تورم

نبینم یه بار تورم

میگم تو عشق خودم

نبینم یه بار تورم

بد تر از این که نیست تو خیابونای خیس تورو نداشتنت

ساعتا خواب رفتن برگا شدن زردتر دیدن نداشتمت

آهای رخصار رنگین کمون

آهای خواب قشنگ توی قصمون

آهای سوت قطار آهای امواج نوفه

آهای خیابون خیس و گرفته

پاییز اومد زردتر

منم صداش

توام بزن بیرون

انقدر توخودت نباش

ببین نقاشیارو

از این لحظه

همه چیزو فوق العاده بساز

آهای خواب قشنگ توی قصم

منم صدای پاییزو شدن برگا بالم

آهای خواب قشنگ توی قصم

بذار باناز بشی بیدار

ولی یادت باشه

شام آخررو تنهایی با خودم بچینیم اینبار

ساعتا میمونن عقب

بگو چی میمونه ازت

تو بیا بمون فقط

بگو برم بگو نرم

بدون تو کجا برم

یه دل پره

یه دلهره

بگو کی میمونه برات

یه شاخه گل یه شهر برات

بگو فقط بشم فدات

بگو برو بگو نرو

بخون بازم چشمای این دیوونرو

بریم بازم پیاده رو

کی دیده چشمای تورو

تنها تو پیاده رو

کاملا پیاده رو

میبینم یه عابرو

میبینم بازم تورو

میگیرم شمارتو

میگم تو عشق خودم

نبینم یه بار تورم

نبینم یه بار تورم

میگم تو عشق خودم

نبینم یه بار تورم

بد تر از این که نیست تو خیابونای خیس تورو نداشتنت

ساعتا خواب رفتن برگا شدن زردتر دیدن نداشتمت

چجوری غمت رو به دنیا بگم

بگم هر نفس بعد تو بی خوده

یه چیزی تو این زندگی گم شده

مقصر اگه روزگاره بگو

اگه قصه مون گریه داره بگو

نمی‌خوام فقط قلبتو پس بدم

نمیشه همه چیزو از دست بدم

تو هیچ صورتی خنده هاتو ندیدم

من این خاطراتو بهت پس نمیدم

اگه قصه اینه به هم برنگردیم

به دنیا بگو ما به هم بد نکردیم

شکستمو نذاشتم کسی به روم بیاره

منم که بی تو یک شب نشد دووم بیاره

از آدم های دورت حسابم و جدا کن

اگه یوقت دلت خواست بازم منو صدا کن

دل من محلِ خوب بی محلیاته

خیلیا بهم میگن سردی توی نگاته

که اونم من می دونم فقط ناز و اداته

دست من نیس یه قلبِ بدعادت دارم

تو رو که دارم واسه عشق یه علت دارم

ببین چجوری دوباره به تو افتاد کارم

حتی با یادت، خیالت، رفاقت دارم

یه روز میری تو قهرو

یه روز دوباره آشتی

واسه دل بیچاره‌م

راه فرار نذاشتی

همه میگن

بی حواسم

عشق تو در حد حرف نبود که واسم

همه فهمیدن

عالم و آدم

چون بده حالم برات پس خوبه حالم

یه روزم بی تو

خیلی راحت نیس

تو مال من باش

اگه زحمت نیس

کارم تمومه

نگات که روبه رومه

حتی یه لبخند

بی تو به من حرومه

دست من نیس یه قلبِ بدعادت دارم

تو رو که دارم واسه عشق یه علت دارم

ببین چجوری دوباره به تو افتاد کارم

حتی با یادت، خیالت، رفاقت دارم

یه روز میری تو قهرو

یه روز دوباره آشتی

واسه دل بیچاره‌م

راه فرار نذاشتی

حتی با گریه هم دلم خالی نمیشه

این تو بودی که زدی رفتی همیشه

مرام و معرفت حالیت نمیشه

واسه تو هیچکی شبیه من نمیشه

بی یه دنیا میشه ، بی من نمیشه

اومدی ولی دیر اومدی

اون همه زدی حرف پشت سرم

دیدی تا منو دورم زدی

آدما همه دورت زدن

واسه تو هیچکی شبیه من نمیشه

بی یه دنیا میشه ، بی من نمیشه

زان دم که تو را ديدم

عشقم دارد رنگ جنون

زان دم که تو را ديدم

شعله به جان گران زده ام

قيد خود و دگران زده ام

زان دم که تو را ديدم

دست رد از غم تو به سر

اين خوشی گذران زده ام

زان دم که تو را ديدم

تو پری رو با چشمت فتنه به پا کردی

تو اسيرم در دام رنج و بلا کردی

که نهان شدی از نظرم

همه جا به تو می نگرم

ز جهان همه بی خبرم

ای فتنه چه ها ديدم

زان دم که تو را ديدم

عشق آتش از نو بر جان من زد

برقی سوزان بر سر و سامان من زد

وای از چشم رهزن تو

خون من بر گردن تو

زين آشنايی

اشک من آمد به سخن

کمتر کن با اين دل من

بی اعتنايی

که نهان شدی از نظرم

همه جا به تو می نگرم

ز جهان همه بی خبرم

( ای فتنه چه ها ديدم

زان دم که تو را ديدم)