می ذارنت آدما بیرون بازی

پاتو می ذاری رو حسی که داری

مجبوری رد شی از عشقی که داری

شبا دیگه زندونه خونه

می بینی می رن آدما دونه دونه

یه روزی خوب می شه حالت

ولی باید این روزا یادت بمونه

که روز بد رفیقی نداره

می مونی خودت با یه کوه درد

اونی که گذاشت تو رو تنها بشی تو روزای سخت

تو حال خوشت دیگه جایی نداره اونی که رفت

پس اینو یادت بمونه

که روز بد رفیقی نداره

می مونی خودت با یه کوه درد

اونی که گذاشت تو رو تنها بشی تو روزای سخت

تو حال خوشت دیگه جایی نداره اونی که رفت

آدما می خوانت

تا خوبه حالت محاله نمونن کنارت

باید یکی باشه تو هر شرایط همه جوره بازم بخوادت

یه کاری کنه یه کم حالت عوض شه تا بد می شه حالت

کاری ازم بر نمی یاد می بینمت یواشکی

دلم می خواد ببینمت بهت بگم با اضطراب

من اسمتو نمی دونم فرشته یا بهترین اتفاق

بگواجازه هست مثل قدیم دوباره عاشقت بشم

وقتی که اسم تو میاد به احترامت پا بشم

اجاز هست با اسم تو بشناسنم همه منو

باتو ببینم دوباره شبای دل سپردنو

دوباره اسممو بگی شاعر صد ترانه شم

برای لمس تن تو منتظر بهانه شم

میخوام که عشق و تو چشام ببینی باورم کنی

بی تو خرابه حال من با خنده بهترم کنی

بگو اجازه هست مثل قدیم دوباره عاشقت بشم

وقتی که اسم تو میاد به احترامت پا بشم

اجازه هست با اسم تو بشناسنم

همه منو با توببینم دوباره شبای دل سپردنو

تو منو ديوونه کردي

مهربونم توي قلبم خونه کردي

منو با چشم سيات ديوونه کردي

با يه چشمک با يه خنده

با يه ناز با يه اشاره

اومدي يه کاري کردي

عاشقت بشم دوباره

مي دونستم که هنوزم

دل من پيش تو گيره

هنوزم ترسي نداره

واسه عشق تو بميره

رفتي اومدي و هنوز همونم

هنوز از تو واسه اين دلم مي خونم

اگه اونروزا نگفتم که بموني

حالا مي گم که نذار تنها بمونم

مهربونم توي قلبم خونه کردي

تو منو ديوونه کردي

مهربونم توي قلبم خونه کردي

منو با چشم سيات ديوونه کردي

این همه میخوام بمونی

از تو چیزایی میدونم

که خودتم نمیدونی

اره جمع کردن یه ،دیوونه ای مثل من

حتی کار خودمم نیست ، تو فقط میتونی

تو نبض‌ زندگیمی

نمیشه که نداشتت

ممنونم از خدا که

سر راهم گذاشتت

بهتر ازت ندیدم

بهتر ازت نداریم

خووبیش به اینه باهم

محاله بد بیاریم

خیره میشم به چشمات

هرچی درسته اینجاست

داری نگام میکنی

دلم همینو میخواست

عادت نه اسمش عشق

حسی که به تو دارم

خوش اومدی عزیزم

به روز و‌ روزگارم

همونی که میخواستم

همونی که میخوامی

چه خوبه که از الان

تو خواب پیریامی

بیا نرو نذار گریون شن

چشمای من چشماتُ رو همه ببند

یا تو نرو یا منو با خودت ببر

نرو میگیره دلم وقتی باهام لج میکنی

من حسادت میکنم با کسی صحبت میکنی

اون چشمای نازتو با کسی قسمت میکنی

نرو میگیره دلم وقتی باهام لج میکنی

من حسادت میکنم با کسی صحبت میکنی

اون چشمای نازتو با کسی قسمت میکنی

میدونی چند وقته دست به موهات نزدم

من دیگه ساز نزدم هی زیر آواز نزدم

بگو میشه که نری نمیشه ازت دل بکنم

نرو میگیره دلم وقتی باهام لج میکنی

من حسادت میکنم با کسی صحبت میکنی

اون چشمای نازتو با کسی قسمت میکنی

نرو میگیره دلم وقتی باهام لج میکنی

من حسادت میکنم با کسی صحبت میکنی

اون چشمای نازتو با کسی قسمت میکنی

جایه زخم هات رو قلبم میمونه

رفته عطرت دیگه  از تو خونه

اما عکسات رو دیوار میمونه

دنبال تو ، من و اشکای جاری از  چشمام

خسته شدیم ، من و جاده و بغض تو صدام

منتظرت ، من و قلبی که مونده باز به پات

مضتربیم  ، من و خس خس توی  نفسام

تنهائیام شده مهمون من

اشکی نمونده دیگه برا من

کو رگه دستی که گفتی میدم

جونت و گفتی بخام ماله من

دنبال تو ، منم کوچه به کوچه دربدر

همراه خود، اون روزایه خوبمو نبر

گم شده ام ، تو حجومه غصه ها و غم

منتظرم ، پس بیا و عابرو بخر

تقاصم رو. از  این کارات ، یه روز تقدیر ، پس میگیره

یه روز اشکام ، تو اون دنیا،  سره راهت رو ، میگیره

اونیکه دل بهش دادی ، یه روز از پیشه تو ، میره

بیا برگرد ، بیا برگرد، برام فردا ، خیلی دیره

فرصت بده و در دل تنگم تو طلوع کن

باران همه جا شست بجز قلب من از غم

بارانِ بهارم شو و دیوانه شو نم نم

هان! از تو چه پنهان که مرا کشت خیالت

زالوی تخیل، تب آغوش محالت

اندوه نبوسیدن تو چیز کمی نیست

دیوانه شدن بعد تو تقدیر قریبیست

ای کاش که فرصت بدهد تا بگویم

زیبا تر از او نیست که در شهر بجویم