عصبی ام؛ می‌زنم به دیوارا مُشت

همه درای زندگیمو زدی قفل

هیچی نذاشتی واسه ی من به جز اُفت

اما عوض شدم دیگه

نمیشم هی پیله

واسه شروع دوباره

همین الانشم دیره

میپری از سرم بیرون

جز خاطره ازت چی موند

پای تو شد دلم بی جون

شروع این قصه غم انگیز بود

نمونده باهات حرفی

نمی‌کنی تو تغییر

منفی بازیای تو

نداره روو من تأثیر

یه کاری کردی قلبم

میاد اسمت می‌کشه تیر

دوس دارم بگم تنهام

حتی بریزن اشکام

بهتر از اینه سیاه بشه فردام

صدبارم زمین خوردم

اما هنوزم سرپام

میپری از سرم بیرون

جز خاطره ازت چی موند

پای تو شد دلم بی جون

شروع این قصه غم انگیز بود

کُلاتم بیفته اینور نمیای دیگه سراغم

دورم از شهر دلت ولی باز بت پیله کردم

پر ام از جای خالیت نمیای آخ اینه دردم

اونا این حال دلو نمی فهمن نمی فهمن

ندیدن خاطره ها تو که منو دیوونه کردن

نمی فهمن نمیفهمن اینه دردم

خودمو کشتم و جای تو فقط زندگی کردم

من دلم تنگ میشه

واسه روزایی که

برنمیگردن اصلا

واسه تو صد بودم

مگه من بد بودم

چی میخواستی دیگه از من

درد قلبم کم نیست

من خیالم جمع نیست

حالا پیش کی نشستی

چشمِ من خشک شد به

دری که پشتت بستی

اونا این حال دلو نمی فهمن نمی فهمن

ندیدن خاطره ها تو که منو دیوونه کردن

نمی فهمن نمیفهمن اینه دردم

خودمو کشتم و جای تو فقط زندگی کردم

خاطراتی از بگذشته ای دور

یاد عشقی که با حسرت و درد

رفت و خاموش شد در دل گور

روی ویرانه های امیدم

دست افسونگری شمعی افروخت

مرده ای چشم پر آتشش را

از دل گور بر چشم من دوخت

ناله کردم که ای وای ، این اوست

در دلم از نگاهش ، هراسی

خنده ای بر لبانش گذر کرد

کای هوسران ، مرا می شناسی

قلبم از فرط اندوه لرزید

وای بر من ، که دیوانه بودم

وای بر من ، که من کشتم او را

وه که با او چه بیگانه بودم

او به من دل سپرد و به جز رنج

کی شد از عشق من حاصل او

با غروری که چشم مرا بست

پا نهادم به روی دل او

من به او رنج و اندوه دادم

من به خاک سیاهش نشاندم

وای خدایا ، خدایا

من به آغوش گورش کشاندم

همچو طفلی پشیمان دویدم

تا که در پایش افتم به خواری

تا بگویم که دیوانه بودم

می توانی به من رحمت آری

دامنم شمع را سرنگون کرد

چشم ها در سیاهی فرو رفت

ناله کردم مرو ، صبر کن ، صبر

لیکن او رفت ، بی گفتگو رفت

خیلی وقته ؛ با همین کارها تو دلم ریشه زدی

منکه دیدم ، خیلی جاها ، پا به پام راه اومدی

خیلی وقتها ، حق باهات بود ، ولی کوتاه اومدی

دیگه نمیزارم تنها بمونی

با تو شونه به شونه میام

برام مهم نیست دوری یا نزدیک

یه نشونه بده که بیام

مثل همیشه ذوق تو دارم

خیلی زود بی بهونه میام

تو سینه من که فقط ، یه قلبه اونم واسه تو

این همه مهربونیمو ، کی قدر میدونه مثل تو

نمیزارم حتی کسی پرش بگیره به پرت

غمت نباشه ها اصن منو داری پشت سرت

دیگه نمیزارم تنها بمونی

با تو شونه به شونه میام

برام مهم نیست دوری یا نزدیک

یه نشونه بده که بیام

مثل همیشه ذوق تو دارم

خیلی زود بی بهونه میام

عطرت مثه گل رز تو هوام

چرا دیدن تو قسمت نمیشه

هی میخوام ذهنرو دورش کنم

فکرمو مشغولش کنم

بیا بدون تو عشقم نمیشه

««دیگه خواب نیس رویا نی

الان پیشمی وسط دنیامی

دیگه مال منی حستو لو دادی

جایی نمیری تو پیش منی قول دادی»»

نترس

میدونی جات تو قلبم هست

انقد آرومم کنارت که

میشم‌ هر شب تو عشقت غرق

دیگه خواب نیس رویا نی

الان پیشمی وسط دنیامی

دیگه مال منی حستو لو دادی

جایی نمیری تو پیش منی قول دادی

از من خاصه من بودی همه حواس من بودی

الان کجایی تو که دروغ راست من بودی

ببین هنو یادمه چشایه تو به سرم میزنه

هوای تومن که مردمو زنده شدم

سوختمو ساختم بپایه تو

نموندی نذاشتی آروم بشم

من موندمو غمو بارون شب کم آوردم

من کم نمردم از تو از همه من ضربه خوردم

دیگه بسمه خسته شدم من ازهمه

از رفتی تو دور شدی نگو بم مجبورشدی

همه چی رو یادت رفت انگاری کور شدی

نموندی نذاشتی آروم بشم من موندمو

غمو بارون شب کم آوردم من کم نمردم

از تو از همه من ضربه خوردم

همه حرفات

داره بوی رفتن میده

تو چشات حسی نیست

میگی نیستی این

چمدون بستت چیه

سر تو تا دم صبح

نخوابیدم دوباره من

اثر تو هنوزم هست

تو سرم هرجا که میرم

یه دفعه تو

خودتو بزار به جای من

یه دفعه خب

من نمی بره خوابم بازم

چهار صبحه هنوز

‍پلکام بازن

صد دفعه بخشیدمت ولی

تو زدی زیر همه چی

می مونه یادم

من نمی بره خوابم بازم

چهار صبحه هنوز

‍پلکام بازن

صد دفعه بخشیدمت ولی

تو زدی زیر همه چی

می مونه یادم

صد دفعه خرابش کردی

من ساختمش

نشستی هرجا گفتی

من باختمت

تو می خواستی

بشکنی بری

بشکن برو

چرا نمیری یادم

میخوام نشناسمت

سر تو تا دم صبح

نخوابیدم دوباره من

اثر تو هنوزم هست

تو سرم هرجا که میرم

یه ذره تو

خودتو بزار به جای من

یه دفعه تو

من نمی بره خوابم بازم

چهار صبحه هنوز

‍پلکام بازن

صد دفعه بخشیدمت ولی

تو زدی زیر همه چی

می مونه یادم

من نمی بره خوابم بازم

چهار صبحه هنوز

‍پلکام بازن

صد دفعه بخشیدمت ولی

تو زدی زیر همه چی

می مونه یادم