آشنای من من غریبم بی تو با خیابان ها من رفیقم بی تو

بعد تو عمرا من دگر عاشق نشوم

تو رفتی دگر ماه و آیینه خداحافظ بغض تو سینه خداحافظ

گم شد در قلبت عشق بی ثمرم

عشق بی خانه خداحافظ اشک بی شانه خداحافظ

باز افتاد در کوی غم‏ ها گذرم

چیدی گلم را از باغی که داشت آلوده‏ ی عشق میشد

شاخه‏ ی عشقت را در قلبم سوزاندی ولی خشک نمیشد

از تمام آرزوهایم باغ بی برگ مانده برایم

دور شدی تو برای همیشه مانده ام باز با غصه هایم

تو رفتی دگر ماه و آیینه خداحافظ بغض تو سینه خداحافظ

گم شد در قلبت عشق بی ثمرم

عشق بی خانه خداحافظ اشک بی شانه خداحافظ

باز افتاد در کوی غم‏ ها گذرم

لعنت به این دله تنگه بهونه گیر

دستِ منو بگیر از این همه خیال

ببر یه جای خوب یه جا مثه شمال

تنگه دلم برات تو این پیاده رو

قدم که میزنم تصور میکنم تو رو

با من قدم بزن تا آخرای شب

دیوونه میکنه منو این ماجرا یه شب

بیا تمومش کن این دیوونگیا رو

از عشق خبر واسه یه دیوونه بیارو

همین یه بارو غمت رو از قلبه من درارو

خیالت این چند وقته دلم رو از پا در آورد

بیا و رویا و آرزوهامو واقعی کن

بیا دوباره بیا برای من عاشقی کن

تنگه دلم برات برای بودنت

این شکای لعنتی تو رو از من ربودنت

تنگه دلم برات قسم به جون تو

ای کاش اسم من بیفته ته فنجون تو

بیا تمومش کن این دیوونگیا رو

از عشق خبر واسه یه دیوونه بیارو

همین یه بارو غمت رو از قلبه من درارو

خیالت این چند وقته دلم رو از پا در آورد

بیا و رویا و آرزوهامو واقعی کن

بیا دوباره بیا برای من عاشقی کن

رقص عاشقا رو تو بارون تماشا بکنیم

پر از سکوت پر از یه آه

ما دل شکسته ها یه جا خدارو داریم

خورشید یه روز بیرون میاد

از پشت ابرای سیاه ما ادامه داریم

عاشقا ای عاشقا

این خیابون با شما قشنگی داره

ادما ای ادما میدونی اینو شما دنیا یه باره

پر از سکوت پر از یه آه

ما دل شکسته ها یه جا خدارو داریم

خورشید یه روز بیرون میاد

از پشت ابرای سیاه ما ادامه داریم

ﻛﻪ ﻣﻦ از ﺧﺎک ﺧﻮدم دﺳﺖ ﺑﻜﺸﻢ

ﻛﺴﻰ دﺳﺖ دراز ﻛﻨﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﻦ

ﻣﻦ ﻣﺤﺎﻟﻪ ﻳﻪ ﻗﺪم ﭘﺲ ﺑﻜﺸﻢ

اﻳﻦ ﻫﻤﻮن ﺟﺎﻳﻴﻪ ﻛﻪ ﻋﺎﺷﻘﺸﻢ

ﻣﻨﻮ اﻳﺮان ﺑﺰرﮔﻢ ﻛﺮده ﻧﺸﻮﻧﻢ داده ﺑﺮاش ﻣﻴﻤﻴﺮن

اﻓﺘﺨﺎر ﻣﻌﻨﻰ ﺷﺪه ﺗﻮ ﺳﺮه ﻣﻦ ﭘﺮﭼﻤﻮ روی ﺑﻠﻨﺪی دﻳﺪن

ﺷﺪه ﺣﺘﻰ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻛﻮﭼﻪ ﺑﻤﻴﺮم

اﻳﻨﺠﺎ ﺧﺎک ﻣﻨﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﻣﻴﻤﻮﻧﻢ ﭘﺎی ﻫﻤﻪ ﺧﻨﺪه و ﺗﻠﺨﻴﺶ

ﺗﺎ ﻛﻪ اﺑﺎد ﻧﺸﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﺷﺪه ﺣﺘﻰ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻛﻮﭼﻪ ﺑﻤﻴﺮم

اﻳﻨﺠﺎ اﻳﺮاﻧﻪ و ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﻣﻴﻤﻮﻧﻢ ﭘﺎی ﻫﻤﻪ ﮔﺮﻳﻪ و ﺧﻨﺪه ات

ﺗﺎ ﺗﻮ اﺑﺎد ﻧﺸﻴﻰ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﻣﻦ رﻓﻴﻘﺎم ﺳﺮت ﺟﻮن دادن

ﻛﻪ ﺗﻮ اﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﭼﺮاﻏﻮﻧﻰ ﺑﺸﻪ

ﺷﺪه ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ دﻧﻴﺎ ﻛﻪ

ﻧﻤﻴﺰارﻳﻢ اﻳﻨﺠﺎ وﻳﺮوﻧﻰ ﺑﺸﻪ

ﺷﺪه ﺣﺘﻰ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻛﻮﭼﻪ ﺑﻤﻴﺮم

اﻳﻨﺠﺎ ﺧﺎک ﻣﻨﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﻣﻴﻤﻮﻧﻢ ﭘﺎی ﻫﻤﻪ ﺧﻨﺪه و ﺗﻠﺨﻴﺶ

ﺗﺎ ﻛﻪ اﺑﺎد ﻧﺸﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﺷﺪه ﺣﺘﻰ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻛﻮﭼﻪ ﺑﻤﻴﺮم

اﻳﻨﺠﺎ اﻳﺮاﻧﻪ و ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﻣﻴﻤﻮﻧﻢ ﭘﺎی ﻫﻤﻪ ﮔﺮﻳﻪ و ﺧﻨﺪه ات

ﺗﺎ ﺗﻮ اﺑﺎد ﻧﺸﻰ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

دارم دﻳﻮوﻧﻪ ﻣﻴﺸﻢ ﻛﺎش ﺗﻮ ﺑﻮدی ﭘﻴﺸﻢ

دارم اﻓﺴﺮده ﻣﻴﺸﻢ

ﻓﻘﻄ ﻳﻪ ﺑﺎر ﻣﻨﻮ ﻳﺎدت ﺑﻴﺎر

اوﻧﺎ ﻛﻪ دارﻧﺖ ﻣﻨﻮ ﻣﻴﺨﻮای ﭼﻴﻜﺎر

دورت ﺷﻠﻮﻏﻪ ﻣﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺳﻮﺧﺘﻢ

ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﻴﺮی ﺑﻬﻮﻧﻪ ﮔﻴﺮی ﮔﻔﺘﻢ

ﺑﺮات ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮدﻣﻮ ﺧﻮدم اﻳﻨﻮ ﻣﻴﺪوﻧﻤﻮ

ﻣﻨﻰ ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻴﻢ رﻓﺖ دور ﺧﻮدم ﺑﮕﺮدﻣﻮ

ﻓﻘﻄ ﻳﻪ ﺑﺎر ﻣﻨﻮ ﻳﺎدت ﺑﻴﺎر

اوﻧﺎ ﻛﻪ دارﻧﺖ ﻣﻨﻮ ﻣﻴﺨﻮای ﭼﻴﻜﺎر

ﻓﻘﻄ ﻳﻪ ﺑﺎر ﻣﻨﻮ ﻳﺎدت ﺑﻴﺎر

اوﻧﺎ ﻛﻪ دارﻧﺖ ﻣﻨﻮ ﻣﻴﺨﻮای ﭼﻴﻜﺎر

تمام هستی منی تو را طواف میکنم

تو آمدی بدون شک شدی تمام باورم

من از تمامی جهان به تو پناه میبرم

به تو پناه میبرم چو گل به دست باغبان

ای آشنا ببر مرا از این قفس به آسمان

به تو پناه میبرم دار و ندار من تویی

میان این همه نقاب آینه دار من تویی

بی تو بی معنایم چو قصه ای بی پایان

چو ابر دور از باران

تورا نیازت دارم بیش از جان

با تو عمری دیگر برای من شد آغاز

تو شعری و من آواز

تو ماندگاری در قلبم چون راز

در آسمان قلب من تو آخرین ستاره ای

بمان که غیر عشق تو نمانده راه چاره ای

اگر مرا رها کنی چه ساده میروم ز یاد

چو شعله ای که ناگهان رها شود میان باد
 

چه گذشت بر دلم آن شب که دیدم غریبم به دو چشمان یار یار یار

میکشاند دل ما را به این سو به آن سو شده ام ماهی قلاب یار یار یار

رفتم آشفته و حیران همان دم خزان زد به گلستان یار یار یار

گل لبخند تو هر لحظه که پژمرد دلم شکست

باد اگر عطر تو را سوی کسی برد دلم شکست

اگر افتاده خزان در دل باغم غمت مباد

اگر عشق تو نیامد به سراغم غمت مباد

مرا به آسانی برده‌ای ز یاد

دلتنگ توام از تو چه پنهان بیمارم و دور از تو به درمان

نرسد درد من ای تو که جانی به تن بر دلم آتش نزن

نروی از سرم تا نفس آخرم ای غم پنهان من

هم پناهی هم گناهی بی تو زندان شده عالم پریشان شده حالم

نرسیدی چرا درد خود را به که گویم

تو را در که بجویم تو کجایی کجا