هنوزم شونه هام يه تكيه گاهن

يه گوشه توى تنهايي نشستم

غمه كه رفت و آمد داره با من

هوام بارونه عشقم خيس مى شى

بذا چترم رو موهاى تو واشه

دارم بازارگرمى می كنم تا

تو آغوش خودم پاي تو وا شه

بذار دست كوچيكت رو تو دستم

مثه گنجشكى كه مى ره تو لونه ش

يه شب مي رى و از پرهاي زيبات

نمي مونه واسم حتا يه دونه ش

بذار تا ها كنم دستاتو با عشق

تو بايد گرم شي رو شونه ى من

ببين تا جاده هست و همسفر هست

نمي مونه مسافر، خونه ى من

چه قد من از همه خاطره دارم

ولي چشم كسي به بودنم نيست

من از بس كه شكستم بين مَردُم

نگا كن ديگه جونى تو تنم نيست

هر سایه که دیر اومد دنبال دلی گم شد

هر دل که اسیر اومد

از بدرقه ها خسته یاد همه رو

دلتنگ بی اون که بدونم هیچ

از چی دلشون شد سنگ

تو آینه تنهایی بی وقفه ترک میخورد

عشقی که غزل میشد همراه دلم افسرد

من موندم و آیینه فانوس دلم در باد

مهر همه عادت شد مهرم همه رفت از یاد

از بدرقه ها خسته یاد همه رو

دلتنگ بی اون که بدونم هیچ

از چی دلشون شد سنگ

هی شعله زدم شعله دورم همه رقصیدن

هق هق زدم و هق هق با قهقهه خندیدن

دل انگیزه چشم خوشگل تو غم انگیزه دوری از دل تو

ببار بارون غم داره دلم ببار بارون درد و دل دارم

زمین خیسه بوی غم داره این هوا تورو یاد من میاره

ببار بارون عشق من برگرده فقط خودش درمون این درده

ببار بارون ببار بارون ببار باون قصه غم انگیزه

تو بارون مگه میشه عاشق نشد تو بارون مگه میشه گریه نکرد

مگه میشه بارون بباره ولی دل هیچکی واسه کسی تنگ نشه

چه زخم عمیقی توی کوچه هاست که بارون یه شهرو به خون میکشه

تو هر جای دنیا یه عاشق داره با گریه تو بارون قدم میزنه

خیابونا این قصه رو میدونن رسیدن سر آغاز دل کندنه

هنوز تنهایی سهم هر عاشقه چه قانون تلخی داره زندگی

با یه باغی که عاشق غنچه هاست چه جوری میخوای از زمستون بگی

یه وقتا یه دردایی تو دنیا هست که آدم رو از ریشه میسوزونه

هر عشقی تموم میشه و میگذره ولی خاطرش تا ابد میمونه

گاهی وقتا یه جوری بارون میاد که روح از تن دنیا بیرون میره

یکی چتر شادیشو وا میکنه یکی پشت یه پنجره میمیره

تو خوابم نمیدیدم اینو یه روزی که پاییز بیاد و من نفهمم

که بارون بیاد و بلرزه وجودم که برگای خوشگل برزین نفهمم

تو خوابم نمیدیدم اینو یه روزی تولد برام چیز نابی نباشه

توی شعرهام عشقو دیگه نبینم توی چشم هام دیگه خواب نباشه

چجوری شد اینجوری حال قلبم میگردم توی سینه دنبال قلبم

یه غم تو گلوم مثل یه داغ مونده یه کشور شدم که عزادار مونده

یه دردایی هست که خدا خوب میدونه یه بغضایی هست که نگفته میمونه

شبیه یه خونم که ویرونه میشم من اون سابق اصلا نمیشم

مهم نیست این حال بی رحم نامرد مهم نیست هرچی که روزم اومد

مهم نیست کی خنجر از پشت به ما زد یه چیزی مهمه که حالا بماند

ببین بالشتو ول نمیکنم

تو نیستی و دارم دق میکنم

پرنده ها دیگه دون نمیخورن

تراس خونه رو گم میکنن

بدون تو شبا صبح نمیشنا

عکساتو میبینم بغض میکنما

نگو تورو دیگه من ندارما بیا

به دیدن دلم بیا بزار منم یکم عاشقی کنم

اخه تنگ شده دلم زیاد بیا بگو یهو چی شدش اصاً

مگه رد شدی از اینورا اخه هوا پر از عطر تو شده

اگه نزدیک خونه ای بیا ، بیا بکش بازم دست روی سرم

تورا من میسپارم دست باران ها

کفترت سوی هزاران عاشق غم تو بغض هزاران مادر

جا بماند رد پاهایت در کوچه خیابان ها

وای از این درد وای از این درد وای به روز ما نیمه جان ها

آه از این بغض مدام آه از این ویرانی

آه از این دلتنگی و شب گریه پنهانی

من اون سقفم که آواره من اون خونم که پر درده

من اون بغضم که دنبال عزیزش داره میگرده

منم اون دفتر شعری که هر بیتش غم انگیره

بهار از قلبمون رفته همش پاییز و پاییزه

تو که باشی راضیم

واست جونم میدم

آخ که چشمات نقاشین

نگیریشون از من یه وقت

همین الان پیشم بودی

تنگ شد دلم برا تو

نور چشمامی

توی رگامی

اگه دلت گرفت یه سر بزن

خودم هستم با تو

اصلاً تا صبح تو حرف بزن

با تو جون میده حرف زد

فکر کن یه درصد که خسته شم

کم نمیشه علاقم بِتم یکم

پر میزنه

دلم واسه تو عشقم

واست هر شب دیدنت

میدونی که به خاطرت داره قلبم میزنه

کی مثل تو آخه اینجوری دلو از من میبره

عشقتو میگیرم سفت بغلش من

تا میبینمت میگیرم که تپش قلب

همه کسم تویی خودِ ‌خود تو

تورو بدجوری دوست دارم عشقم

چقدر خوشگله وقتی میاد بغل تو اسمم

پر میزنه

دلم واسه تو عشقم

واست هرشب دیدنت

میدونی که به خاطرت داره قلبم میزنه

کی مثل تو آخه اینجوری دلو از من میبره