هنوزم شونه هام يه تكيه گاهن

يه گوشه توى تنهايي نشستم

غمه كه رفت و آمد داره با من

هوام بارونه عشقم خيس مى شى

بذا چترم رو موهاى تو واشه

دارم بازارگرمى می كنم تا

تو آغوش خودم پاي تو وا شه

بذار دست كوچيكت رو تو دستم

مثه گنجشكى كه مى ره تو لونه ش

يه شب مي رى و از پرهاي زيبات

نمي مونه واسم حتا يه دونه ش

بذار تا ها كنم دستاتو با عشق

تو بايد گرم شي رو شونه ى من

ببين تا جاده هست و همسفر هست

نمي مونه مسافر، خونه ى من

چه قد من از همه خاطره دارم

ولي چشم كسي به بودنم نيست

من از بس كه شكستم بين مَردُم

نگا كن ديگه جونى تو تنم نيست