میشکنی قلبمو ببین

انتقامتو گرفتی حال و روزمو ببین

روزای بعد از رفتنت کابوس من بود

تاوان عاشق بودنم تنها شدن بود

من مرد روزای نبودنت نبودم

شاید من اونی که تو میخواستی نبودم

من کم نذاشتم واسه تو خودت که دیدی

من توی بیداری تو رویا نبودم

کجای این شهری بگو طاقت نمیاره دلم

بارون زده خالیه جات همین الان کنار من

به این هوا بدون تو باور ندارم

به زندگی بدون تو عادت ندارم

شمشیر تو بستی دیگه از رو الان فکر نبردی

باید که فراموش کنم اون روزای سختو

ولی انگار نمی تونم

چشم بستی رو اون روزای خوب ما دوتا

بعد تو من دیگه آروم نمی مونم

نم بارون زده باز بی تو حالم بده

تو که ترک کردی منو دیگه عذابم نده

پرم از خاطرات بگو بارون نیاد

اخ خدا نکنه یه عاشق دلش بارون نخواد

( محکوم به تنهای دل من تا آخر دنیا

ای کاش فراموشی بگیره این عاشق تنها )

شمشیر دو چشماتو غلاف کن

تا ببینی من با تو جنگ ندارم

لج کردی و بستی همه راه ها رو به روم

بعد از این دست توی دستات نمیزارم

کجایی نگاری ربابی عشق مایی

خوشان می کشی آشنایی با وفایی

کجایی نگاری ربابی عشق مایی

آری تنهایی تنها می آیی

کجایی نگاری ربابی عشق مایی

کجایی که بر دل نگاری آیه هایی

کجایی نگاری ربابی عشق مایی

تو در قصه هایی شانه های با خدایی

کجایی نگاری ربابی عشق مایی

تو در دشت هایی غمزه هایی ماه مایی

کجایی نگاری ربابی عشق مایی

تو در باور رویش دانه هایی نغمه هایی راه مایی

کجایی نگاری ربابی عشق مایی

تنها می مانی باده می خواهی در بند دانایی

کجایی نگاری ربابی عشق مایی

مرو از بر من که صنم دگری جز تو نمیدانم

در بر من بنشین گله مکن و بیا که عطش تو به دل من آتش زد

تو بگو تو بخوان که سخن تو به دل نغمهٔ دلکش زد

در دامت افتادم برده ای از یادم ای جان و جانانه باز آ

در غمت جان دادم بشنو این فریادم ای دُر دردانه بازآ

ای که نهان چو پری از نظری

در خوابم هردم جلوه‌گری ، خوابی رویایی

نام تو شد به لبم تاب و تبم

ذکر نامت شد ماه شبم، شوری غوغایی

تاریکم ای مه بی تو ، ز غمت میمیرم

ای گل در جانم بنشین که تویی تقدیرم

یادت می و مستی من

همه کس و نفسمی عشق تو هستی من

همه هوسمی ، جان با یادت پر می‌گیرد

در دل آتش درمی‌گیرد

بی تو بگو چه کنم ، ای آرامم تو ، تو بگو چه کنم

پس ازین من و ناآرامی‌ها

پس ازین منو بی فرجامی

پس ازین منو عشق و ناکامی‌

ندیدنت گلوله است به قلب شهر از تو خالی

نماندنت نبودنت ادامه دارد

خیال تو مراشبی به حال خود نمی گذارد

قمار اخر توام نشسته یی مرا ببازی

نشد دوباره از شکسته های من مرا بسازی

تمام جان من تویی برای من تو بیش از اینی

نشد برای لحظه یی حقیقت مرا ببینی

جهان من تویی تصوری از جهان نداری

تو فرصت منی برای من زمان نداری

تویی هر انچه دارم و تویی تمام روزگارم

من این دل شکسته را هم از نبودن تو دارم

قمار اخر توام نشسته ی مرا ببازی

نشد دوباره از شکسته های من مرا بسازی

تمام جان من تویی برای من تو بیش از اینی

نشد برای لحظه ی حقیقت مرا ببینی

دلیل شیداییه من

با تو کامل میشود

عشق اهوراییه من

به کجا چنین شتابان نرو ای دوست نرو

گل نیلوفر قسم به هرچه آرزوست نرو

ماه تر از ما تویی گاهو بی گاه تویی

اخرین قدم به سمت لب پرتگاه تویی

نقطه ی امن منی من که پرگار توام در

مدار تو میچرخم عاشق زار توام

از سرم نمیروی / در دلم چون رفته ای

تو چنین خوب چرایی با دلم چه کرده ای

هرچه باشم هرکه باشم پیش تو کم میشوم

پرت و بی معنا مثل ترانه ای گنگو مبهم میشوم

ماه تر از ما تویی گاهو بی گاه تویی

اخرین قدم به سمت لب پرتگاه تویی

نقطه ی امن منی من که پرگار توام در

مدار تو میچرخم عاشق زار توام

واست کشیدم یه قفس دورمو

انداختم واست ا نفس خودمو

کاری کردی حتی بیاد من بد از خودمو

تو که برات فرقی نداره ، نداره

قلبت با من دیگه حرفی نداره

دل سنگت رحمی نداره ، نداره

دستای من حتی سهمی نداره، نداره

خالیه جات ، دارم هرجا بگی خاطره بات

آخرشم منو میکشه این خاطره‌هات

بعد تو کی میتونه جاتو رو پر بکنه

واسه‌ی من این جهنمو پره گل بکنه

ورس ۲:

یه روزایی واسم همدم بودی ، تو

نقطه‌ی امنم بودی ، تو

مث نبضم بودی

یسره همش توی مغزم بودی

حرفتو میزنم ، هرجا که میشینم

هنوزم یه شبایی من خوابتو میبینم

میبینم دستاتو همش دارم میگیرم

بت میگم نرو بمون توهم بهم میگی نه

خالیه جات ، دارم هرجا بگی خاطره بات

آخرشم منو میکشه این خاطره‌هات

بعد تو کی میتونه جاتو رو پر بکنه

واسه‌ی من این جهنمو پره گل بکنه