تو صبحه سپیده بهار منی

چه نامم تورا ، ای بهانه ی عشق

تو معجزه روزگار منی

بخوان ای دل ، او نمیداند

عاشق از دنیا، سر جدا دارد

بخوان با من ، از دل و از جان

ای پایانه اخرین باران

نگارم نگاهت برایم امیده شبست

هرآنچه بگویم من از تو کمست

تو دروازه ای رو به آرامشی

کویرم تو ابری پر از بارِشی

تازه شروع  شد غصه ی من

ای دل کمی حوصله کن

با خنده مرا دیوانه کن

با چشم خویش دیدم چرا

جانه من می‌رود ای خدا

ای وای من

بی تو تمامست رویای من

خوش آمدی به دنیای غم

مرا دله تو جا گذاشت

این دروغ حقیقت نداشت

بیا و بشکن بغض مرا

دیگر تمامست این ماجرا

این ماجرا

تورفتی و خالی شد جهانم

از تمامه این شهر بیزارم

من حس غریبه هارو دارم

بی تو من اصلا کجای کارم

حتی در عکسهایت

میترسم از نگاهت

دلتنگ من نیستی

ای وای خوش به حالت

حتی به این فاصله

این قلب من قانعه

با اینکه تو رفته ای

این قلب هنوز هم عاشقه

سخته ببینی سرت جلوی دلت خم باشه

تنها کسی که بهم دروغ نگفت حسم بودم

منو زمین زد اون که یه روزی همه عشقم بود

دل واموندمو به چی خوش کرده بودم

بخاطرت به همچی پشت کرده بودم

بعد تو مث این دیوونها هرشبو درو

دیوارارو پره مشت کرده بودم

اومدی واسم عوض شد همچی

بعد اون روز برام همچی عالی بود

برات مثل یه کوهم تو نباشه غمت

چشمای تو دلیل خوبی حالمه

وقتی که میخندی دنیا به کاممه

غمات مال من تو بخند

که خندت میده حس خوبو به من

تو دنیامی و دارو ندار من

خوش اومدی عزیز دلم

ستاره دادی به آسمون بی ستارم

به غیر از تو ماهی توی آسمون ندارم

زندگیمو قبل تو یادم نمیاد

شدی عمر دوبارم