ﻛﻪ ﻣﻦ از ﺧﺎک ﺧﻮدم دﺳﺖ ﺑﻜﺸﻢ

ﻛﺴﻰ دﺳﺖ دراز ﻛﻨﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﻦ

ﻣﻦ ﻣﺤﺎﻟﻪ ﻳﻪ ﻗﺪم ﭘﺲ ﺑﻜﺸﻢ

اﻳﻦ ﻫﻤﻮن ﺟﺎﻳﻴﻪ ﻛﻪ ﻋﺎﺷﻘﺸﻢ

ﻣﻨﻮ اﻳﺮان ﺑﺰرﮔﻢ ﻛﺮده ﻧﺸﻮﻧﻢ داده ﺑﺮاش ﻣﻴﻤﻴﺮن

اﻓﺘﺨﺎر ﻣﻌﻨﻰ ﺷﺪه ﺗﻮ ﺳﺮه ﻣﻦ ﭘﺮﭼﻤﻮ روی ﺑﻠﻨﺪی دﻳﺪن

ﺷﺪه ﺣﺘﻰ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻛﻮﭼﻪ ﺑﻤﻴﺮم

اﻳﻨﺠﺎ ﺧﺎک ﻣﻨﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﻣﻴﻤﻮﻧﻢ ﭘﺎی ﻫﻤﻪ ﺧﻨﺪه و ﺗﻠﺨﻴﺶ

ﺗﺎ ﻛﻪ اﺑﺎد ﻧﺸﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﺷﺪه ﺣﺘﻰ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻛﻮﭼﻪ ﺑﻤﻴﺮم

اﻳﻨﺠﺎ اﻳﺮاﻧﻪ و ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﻣﻴﻤﻮﻧﻢ ﭘﺎی ﻫﻤﻪ ﮔﺮﻳﻪ و ﺧﻨﺪه ات

ﺗﺎ ﺗﻮ اﺑﺎد ﻧﺸﻴﻰ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﻣﻦ رﻓﻴﻘﺎم ﺳﺮت ﺟﻮن دادن

ﻛﻪ ﺗﻮ اﻳﻦ ﺧﻮﻧﻪ ﭼﺮاﻏﻮﻧﻰ ﺑﺸﻪ

ﺷﺪه ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ دﻧﻴﺎ ﻛﻪ

ﻧﻤﻴﺰارﻳﻢ اﻳﻨﺠﺎ وﻳﺮوﻧﻰ ﺑﺸﻪ

ﺷﺪه ﺣﺘﻰ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻛﻮﭼﻪ ﺑﻤﻴﺮم

اﻳﻨﺠﺎ ﺧﺎک ﻣﻨﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﻣﻴﻤﻮﻧﻢ ﭘﺎی ﻫﻤﻪ ﺧﻨﺪه و ﺗﻠﺨﻴﺶ

ﺗﺎ ﻛﻪ اﺑﺎد ﻧﺸﻪ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﺷﺪه ﺣﺘﻰ اﮔﻪ ﺗﻮ ﻛﻮﭼﻪ ﺑﻤﻴﺮم

اﻳﻨﺠﺎ اﻳﺮاﻧﻪ و ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

ﻣﻴﻤﻮﻧﻢ ﭘﺎی ﻫﻤﻪ ﮔﺮﻳﻪ و ﺧﻨﺪه ات

ﺗﺎ ﺗﻮ اﺑﺎد ﻧﺸﻰ ﻣﻦ ﺟﺎﻳﻰ ﻧﻤﻴﺮم

دارم دﻳﻮوﻧﻪ ﻣﻴﺸﻢ ﻛﺎش ﺗﻮ ﺑﻮدی ﭘﻴﺸﻢ

دارم اﻓﺴﺮده ﻣﻴﺸﻢ

ﻓﻘﻄ ﻳﻪ ﺑﺎر ﻣﻨﻮ ﻳﺎدت ﺑﻴﺎر

اوﻧﺎ ﻛﻪ دارﻧﺖ ﻣﻨﻮ ﻣﻴﺨﻮای ﭼﻴﻜﺎر

دورت ﺷﻠﻮﻏﻪ ﻣﻨﻢ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺳﻮﺧﺘﻢ

ﮔﻔﺘﻢ ﻛﻪ ﻣﻴﺮی ﺑﻬﻮﻧﻪ ﮔﻴﺮی ﮔﻔﺘﻢ

ﺑﺮات ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮدﻣﻮ ﺧﻮدم اﻳﻨﻮ ﻣﻴﺪوﻧﻤﻮ

ﻣﻨﻰ ﻛﻪ زﻧﺪﮔﻴﻢ رﻓﺖ دور ﺧﻮدم ﺑﮕﺮدﻣﻮ

ﻓﻘﻄ ﻳﻪ ﺑﺎر ﻣﻨﻮ ﻳﺎدت ﺑﻴﺎر

اوﻧﺎ ﻛﻪ دارﻧﺖ ﻣﻨﻮ ﻣﻴﺨﻮای ﭼﻴﻜﺎر

ﻓﻘﻄ ﻳﻪ ﺑﺎر ﻣﻨﻮ ﻳﺎدت ﺑﻴﺎر

اوﻧﺎ ﻛﻪ دارﻧﺖ ﻣﻨﻮ ﻣﻴﺨﻮای ﭼﻴﻜﺎر

تمام هستی منی تو را طواف میکنم

تو آمدی بدون شک شدی تمام باورم

من از تمامی جهان به تو پناه میبرم

به تو پناه میبرم چو گل به دست باغبان

ای آشنا ببر مرا از این قفس به آسمان

به تو پناه میبرم دار و ندار من تویی

میان این همه نقاب آینه دار من تویی

بی تو بی معنایم چو قصه ای بی پایان

چو ابر دور از باران

تورا نیازت دارم بیش از جان

با تو عمری دیگر برای من شد آغاز

تو شعری و من آواز

تو ماندگاری در قلبم چون راز

در آسمان قلب من تو آخرین ستاره ای

بمان که غیر عشق تو نمانده راه چاره ای

اگر مرا رها کنی چه ساده میروم ز یاد

چو شعله ای که ناگهان رها شود میان باد
 

چه گذشت بر دلم آن شب که دیدم غریبم به دو چشمان یار یار یار

میکشاند دل ما را به این سو به آن سو شده ام ماهی قلاب یار یار یار

رفتم آشفته و حیران همان دم خزان زد به گلستان یار یار یار

گل لبخند تو هر لحظه که پژمرد دلم شکست

باد اگر عطر تو را سوی کسی برد دلم شکست

اگر افتاده خزان در دل باغم غمت مباد

اگر عشق تو نیامد به سراغم غمت مباد

مرا به آسانی برده‌ای ز یاد

دلتنگ توام از تو چه پنهان بیمارم و دور از تو به درمان

نرسد درد من ای تو که جانی به تن بر دلم آتش نزن

نروی از سرم تا نفس آخرم ای غم پنهان من

هم پناهی هم گناهی بی تو زندان شده عالم پریشان شده حالم

نرسیدی چرا درد خود را به که گویم

تو را در که بجویم تو کجایی کجا

تا کی غمخورم دارم یا نه کی میرسم ایا به یارم یا نه

دیگه نمونده هیچ حسی برام خدا میدونه میبارم یا نه

من واسه همگی خوب بودم ولی هروقت نیاز داشتم بود یه دلیل

تا تنهام بزارن همگی برن برو پس توهم سراغمو نگیر

من دیگه یاد گرفتم با طعنه ها این حال کردمو

قلبمو درآوردم یه گوشه ایی چال کردمو

از خودت یاد گرفتم عاشق خودم باشم

من دیگه به جای تو رویامو دنبال کردمو

من میخوام میخندم چون لجبازو یه دندم

من میخوام برقصم تا دهنه همه رو ببندم

دنیا دستو بده به دستم برقصیم

چشامونو ببندیم برقصیم نترسیم

نسل ما نسل طوفانیه بیدی نباشیم که از این بادا بلرزیم

دیدی چطور دنیامو بی تو الکلیلی کردم

دیگه قربونمم بری من دیگه برنمی گردم

اگه باز کردی هوامو

شب به آسمون نگاه کن

اسممو آروم صدا کن

من فکر توام همیشه

جات با هیچی پر نمیشه

اسمتو نوشتم هر بار

رو بخار سرد شیشه

توی تنهاییم

ماه شبامی

مثل مرحم رو

همه دردامی

توی خوابم باز

میای همرامی

مثل ماه روی

تن دریایی

شونه کنم موتو برات

خودم تنها شدم اگه باهات

نگام کنن بازم چشات

وقتی که میمیرم برات

تو همه کس منی

بگو دلواپس منی

توی تنهاییم

ماه شبامی

مثل مرحم رو

همه دردامی

توی خوابم باز

میای همرامی

مثل ماه روی

تن دریایی

پای قولی که داده وایساده

پرت مونده تنم از آغوشت

مثل یه دشت دورافتاده

بی تو یه گله فکر توی سرم

با یه آهنگ ساده رم‌ میکنه

من چه جوری باید نفس بکشم

وقتی دوریت داره خفم میکنه

گفته بودم برام‌ مث نفسی

که دلم بی تو خونه‌ی درده

تو که رفتی و برنگشتی مدام

نفسم میره برنمی‌گرده

مردنم با تو خوبه واسه‌ی منکه

قبل تو زندگی نمی‌کردم

دیگه این خونه خونه نیست برام

من به قبل از تو برنمی‌گردم

وقتی که بینمون به جز دیوار

هیچ چیزی برای دیدن نیست

وقتی غیراز به هم نرسیدن…

هیچ راهی واسه رسیدن نیست

من چجوری باید نفس بکشم

وقتی دوریت داره خفه‌م میکنه

وقتی یه گله اسب توی سرم…

با یه اهنگ ساده رم میکنه

گفته بودم برام‌ مث نفسی

که دلم بی تو خونه درده

تو که رفتی و برنگشتی مدام

نفسم می‌ره برنمی‌گرده

عشق زیاد از حد من اندازه ی قلبت نبود

قد یه دریا به تو عشق دادم ولی حقت نبود

من با دوتا دست خودم میدادمت از دست تورو

انقدر سمتت اومدم میخواستمت از بس تورو

انقدر بزرگ کردمت خودم تورو واسه خودم

بچه شدم غرق شدم خودم تو احساس خودم

قلبمو پس به من بده بذار فراموشت کنم

آتیش تو تنده تو قلبم بذار خاموشت کنم

قلبمو پس به من بده بذار مجبور شم ازت

فاصله بگیرم به زورم که شده دور شم ازت

قلبمو پس به من بده

بذار برم بشم یکی مثل خودت بد با همه

این اولین باره که میخوام مثل تو بد باشمه

بذار یادم بره هرچی که ازت خاطرمه

این آخرین باره که قلبمو به یکی دادمه