من تو رو دوست دارم

تو تموم عمرم سر رو

شونه ات می زارم

از دلم نمیری

توو قلبم میشینی

نبینم روزی که از من

فاصله میگیری

صبر منم سر میره

داره اینجوری ازدست میره

تو که عشق منی یعنی عمر منی

یعنی میمونی دل نمی شکنی

صبر منم سر میره

داره اینجوری از دست میره

تو که عشق منی یعنی عمر منی

یعنی میمونی دل نمی شکنی

من با احساسو

منی که دوست داری

نگو هیچ موقع نمیری

تنهام نمیزاری

واسه تو میمیرم

تو مثل رویایی

تو بهترین فرشته ی

پاک توو دنیایی

صبر منم سر میره

داره اینجوری از دست میره

تو که عشق منی یعنی عمر منی

یعنی میمونی دل نمی شکنی

صبر منم سر میره

داره اینجوری از دست میره

تو که عشق منی یعنی عمر منی

یعنی میمونی دل نمی شکنی

بازم داره چشمای نازه تورو یادم میاره.

هر جارو میبینم تویی، همیشه پیش چشممامی

بازم داره ناز نگات سر به سر من میزاره

کاشکی روزا و شبامون

منو تو زیر بارون رو تن خیس

خیابون میرقصیدن سایه هامون

کاشکی میشد دستهای تو

تو دست من بود همیشه

کاشکی تو پیش من بودی

زندگی بی تو نمیشه

هر جای دنیا که باشی میخوام بدونی یادتم

بدون جای دلتنگیهام

با گریه هم پر نمیشه

زیر هر سقفی که بودی

با هر کسی میخندیدی

یادت باشه که دل من

تنگ برات تا همیشه

تا وقتی که زندگی هست

همیشه عاشق میمونم

همیشه یادت با منه

همیشه از تو میخونم

حس میکنم هوای تو

جاری شده تو لحظه هام

هر جای دنیا که باشی

خوشبختی تورو میخوام

ستاره های آسمون ،جلوه ی ماه مهربون

بازم داره چشمای نازه تورو یادم میاره

هر جارو میبینم تویی، همیشه پیش چشممامی

بازم داره ناز نگات سر به سر من میزاره

رنگین کمان را بر سرِ زلفِ تو بستند

تا طاقِ ابرویِ بُت من ، تا به تا شد

دردی کشان پیمانه هاشان را شکستند

یک چِکه ماه افتاده بر یادِ تو و ، وقتِ سحر

این خانه لبریزِ تو شد ، شیرین بیان حلوای تَر

امشب تمامِ عاشقان را دست به سر کن

یک امشبی ، با من بمان با من سحر کن

بشکن سرِ من کاسه ها و کوزه ها را

کج کن کلاه دستی بزن ، مطرب خبر کن

امشب تمامِ عاشقان را دست به سر کن

یک امشبی ، با من بمان با من سحر کن

بشکن سرِ من کاسه ها و کوزه ها را

کج کن کلاه دستی بزن ، مطرب خبر کن

تو میرِ عشقی تو میرِ عشقی عاشقان بسیار داری

پیغمبری با جانِ عاشق ، با جانِ عاشق کار داری

یک چِکه ماه افتاده بر یادِ تو و ، وقتِ سحر

این خانه لبریزِ تو شد ، شیرین بیان حلوای تَر

امشب تمامِ عاشقان را دست به سر کن

یک امشبی ، با من بمان با من سحر کن

بشکن سرِ من کاسه ها و کوزه ها را

کج کن کلاه دستی بزن ، مطرب خبر کن

امشب تمامِ عاشقان را دست به سر کن

یک امشبی ، با من بمان با من سحر کن

بشکن سرِ من کاسه ها و کوزه ها را

کج کن کلاه دستی بزن ، مطرب خبر کن

نمیشناسم اما منم سلام رفیق

سلامتی تو را فریاد میزند آن کس

که زهر ریخته چشمش درونِ جام رفیق

میان شعله‌ی عشقی‌ که نیست میسوزد

شناسنامه‌ی یک عهد بی‌ دوام رفیق

چو ابر غرش ما

حکمِ بغضو باران است

رسیده فصل گریه‌ های نا تمامِ رفیق

دلم گرفته از این شهر

شهر بی‌ مرام رفیق

از این جماعت در فکره انتقام رفیق

کجای این شب شبِ بی‌ اعتبار گریه کنم

به روی امنیت شانه‌ی کدام رفیق

نگو غریبه غمت را چرا نمیفهمد

که حال روز تو را آشنا نمیفهمد

چه شرح میدهی‌ احوال نابسامان را

که هر که که بغض ندارد تو را نمیفهمد

به یادگار بماند گلایه ام به شما

که اعتماد ندارم به سایه ام به شما

بر هر چه درد که دارم قسم قسم به شما

که هر چه بد بنویسم نمیرسم به شما

دلم گرفته از این شهر، شهر بی‌ مرام رفیق

از این جماعت در فکر انتقام رفیق

کجای این شب شب بی‌ اعتبار گریه کنم

به روی امنیت شانه کدام رفیق

صدام کن اسمِ من از یاد رفته

صِدام کن بی صدات از دست میرم

نذار از ترسِ تنهایی بمیرم

دلم آوازه کولی وار میخواد

دلم آغوشِ گندم زار میخواد

من از دلبستگی ها زخم خوردم

دلم یه عشقِ بی آزار میخواد

خواب دیدم ، آسمون از چَشمِ ماه افتاده بود

خونِ من از گوشه ی چَشمِ تو راه افتاده بود

خواب دیدم ، سایه ای بودم که همراهی نداشت

تووی خوابم یه فرشته بال هاشو جا گذاشت

چه حالی داره حسِ پَر کشیدن

یه دریا رو یه جرعه سَر کشیدن

با چشمِ بسته آدم ها رو دیدن

به تو قبل از دو راهی ها رسیدن

چه بد حالیه حسِ بی پناهی

زمین افتادن از بی تکیه گاهی

تصور کردنای اشتباهی

رسیدن از سیاهی به سیاهی

خواب دیدم ، آسمون از چَشمِ ماه افتاده بود

خونِ من از گوشه ی چَشمِ تو راه افتاده بود

خواب دیدم ، سایه ای بودم که همراهی نداشت

تووی خوابم یه فرشته بال هاشو جا گذاشت

در خنده پر دردم پنهان شده است زخمی

افسار ندارم من در این دنیا و دستم نیست

می خورده ترم ساقی هی خوردم و بسم نیست

شب فراق به پايان مگر نمى آيد؟
شدم به ياد تو خاموش، آنچنان که دگر

فغان هم از دل سنگم به در نمى آيد
طريق عقل بود ترك عاشقى دانم

ولى ز دست من اين كار بر نمى آيد
بسر رسيد مرا دور زندگانى و باز

بلاى محنت هجران بسر نمى آيد

در میانِ عاشِقان ، رُسواترین رُسوا مَنم                                              در میانِ دِلبَران بی مثل و بی هَمتا تویی

من کویری خُشک و سوزانَم، نَمِ باران تویی                                           

با تو تَنها کامِلَم مَن ، ساحِل دَریا تویی

در میانِ جَنگلِ سَرسَبزِ قَلبم مِثلِ کوهی                                               تا اَبَد در قلبِ مَن جاوید و پابَرجا تویی

مثلِ خورشیدی میانِ آسمانِ روزهای من                                         در شبِ تاریک و تارَم ، ماهِ خوش سیما تویی تو

رو به هَر جا می کُنم ،رویِ تو می آید به چَشمم                                        

نورِ این چَشمانِ  اَشک آلودِ نابینا تویی تو