اسمت غرور من شده

ای درد و ای درمان من

خاکت پر از عشق است و بست

کوته ز خاکت دست کس

تو روشنی و با شکوه

چون موج در رود ارس

ایران

تو تاریخ نابی بمان جاودان

نگینی تو بر انگشت جهان

اگر جان عزیز و است

و شیرین بدان

ایران

تو تاریخ نابی بمان جاودان

نگینی تو بر انگشت جهان

تورا دوست دارم بیش از آن بیش از آن

دور از تو باشد چشم بد

خاکت تهی از دیو و دد

مهرت فزون در جان و دل

پر نور باشی تا ابد

همچون دماوند و دنا

مانند کارون نکا

زیبا و بی تکرار باش

جاوید و بی پایان بمان