ای ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﻮرﺷﻴﺪ و ﺻﺒﺢ و ﺳﭙﻴﺪه
از روﺷﻨﺎﻳﻰ ﺑﺮ ﺷﺐ ﻧﻘﺎﺑﻰ ﻛﺸﻴﺪه
رﺧﺖ ﺳﭙﻴﺪه ﻧﻮر ﺑﺮ ﺗﻦ
ﺟﺎن ات ﺣﺮﻳﺮ و ﺟﺴﻢ ات آﻫﻦ
اﻳﺮان ﻣﻦ اﻳﺮان روﺷﻦ
ﻓﺮدای ﻣﺎ را ﻓﺮّ و ﻓﺮوغ و اﻣﻴﺪی
ﺧﻮرﺷﻴﺪ و ﻣﺎﻫﻰ در ﻇﻠﻤﺖ ﺷﺐ دﻣﻴﺪی
ﺑﮕﺬر از اﻳﻦ آﺷﻮب ﺧﻔﺘﮕﺎن راﻫﻰ ﻓﺮدا ﺷﻮ ﺷﺘﺎﺑﺎن

اﻳﺮان ﻣﻦ ای اﻳﺮان ﺗﺎﺑﺎن
در ﻗﻌﺮ ﻧﺎﭘﻴﺪای ﺷﺐ
ﻋﺸﻖ ﺗﻮ آﺷﻴﺎن
ﺧﻮش ﻣﻰ درﺧﺸﺪ ﻧﺎم ﺗﻮ
در ﻇﻠﻤﺖ زﻣﺎن
ﺗﻮ آﺳﻤﺎن ﺷﻮر و ﺷﻜﻮه و ﺳﺮوری ﺗﻮ ﻧﻮری
ﺷﺐ زﻧﺪه داران ﻛﻮﻳﺖ
از ﺗﻴﺮﮔﻰ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ
ﺧﻄ ﻃﻠﻮﻋﻰ دﮔﺮ را
ﺑﺮ ﺑﺎم ﺷﺐ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ

در اوج ﺷﺐ ﻫﺎی ﺑﻰ ﺧﻮاب
ﻣﻬﺮ ﺗﻮ ﺟﻠﻮه ﮔﺮ ﺑﺎد
ﻫﻤﻮاره در ﻧﮕﺎﻫﺖ
ﻫﻨﮕﺎﻣﻪ ای دﮔﺮ ﺑﺎد
ﭼﻪ رازی ﻧﻬﺎن ﻣﺎﻧﺪه در ﺑﻐﺾ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺗﻮ
ﭼﻪ ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ای ﻣﺎﻧﺪه در ﺧﻄ ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ ﺗﻮ
ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ از رﻧﺞ ﺷﺐ ﺗﺎرﻳﮏ زﻣﺎن
اﻳﺮان اﻳﺮان ای ﻗﺼﻪ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺟﺎودان

در ﮔﻮش ﺟﺎن ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮان
اﻳﺮان ﻣﻦ اﻳﺮان ای ﻗﺼﻪ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺟﺎودان
در ﮔﻮش ﺟﺎﻧﻢ ﺗﺮاﻧﻪ ﺑﺨﻮان
اﻳﺮان ﻣﻦ اﻳﺮان
در ﻗﻌﺮ ﻧﺎﭘﻴﺪای ﺷﺐ
ﻋﺸﻖ ﺗﻮ آﺷﻴﺎن
ﺧﻮش ﻣﻰ درﺧﺸﺪ ﻧﺎم ﺗﻮ
در ﻇﻠﻤﺖ زﻣﺎن

ﺗﻮ آﺳﻤﺎن ﺷﻮر و ﺷﻜﻮه و ﺳﺮوری ﺗﻮ ﻧﻮری
ﺷﺐ زﻧﺪه داران ﻛﻮﻳﺖ
از ﺗﻴﺮﮔﻰ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ
ﺧﻄ ﻃﻠﻮﻋﻰ دﮔﺮ را
ﺑﺮ ﺑﺎم ﺷﺐ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ
در اوج ﺷﺐ ﻫﺎی ﺑﻰ ﺧﻮاب
ﻣﻬﺮ ﺗﻮ ﺟﻠﻮه ﮔﺮ ﺑﺎد
ﻫﻤﻮاره در ﻧﮕﺎﻫﺖ
ﻫﻨﮕﺎﻣﻪ ای دﮔﺮ ﺑﺎد
ﻫﻨﮕﺎﻣﻪ ای دﮔﺮ ﺑﺎد

ای تو نیمه ی دیگرم ای دلیل چشم ترم
بنگر نگه تو روی چو مه تو با من چه کرده
وصلت به نفسی اینک به تن من جان آورده
شده قبله‌ ام تن تو تن تو
دل و جان من شده وطن تو
تو هوای من همه نفس تازه من تو
تو بهار من چمن و گل غنچه‌دهن تو
دل و جان من همه طلب و هوس تو شده رویت شده تا گواه من
عشقت شد همه نفسم نور رخ تو در دل شبم شده ماه من
از وصلت همه شعفم عشق تو شده گرمی دل من و پناه من

سرمستم ز نگاه پر از هوست
مدهوشم من از عطر خوش نفست
زیبا شد با تو روزگار من نگه تو می من
ای گل تویی بهار من تو بهشت خیالی من
تویی اختر خوش‌اقبالی من
تویی آن گل بی‌خاری که با تو شد روشن چراغ جانم
دین و ایمانم همه تو همه تو
به امید تو زنده‌ام به عشق تو جاودانه
همه شادی و خنده‌ام تویی تویی نور خانه
عشقت پناه من تو همه عطش دل منی
شوقت شده گناه من تو همه ز گل منی

ای همه مستی من ز می نگه تو ای نگه تو زده شرری بر جانم

مرو از بر من که صنم دگری جز تو نمیدانم

در بر من بنشین گله مکن و بیا که عطش تو به دل من آتش زد

تو بگو تو بخوان که سخن تو به دل نغمهٔ دلکش زد

در دامت افتادم برده ای از یادم ای جان و جانانه باز آ

در غمت جان دادم بشنو این فریادم ای دُر دردانه بازآ

ای که نهان چو پری از نظری

در خوابم هردم جلوه‌گری ، خوابی رویایی

نام تو شد به لبم تاب و تبم

ذکر نامت شد ماه شبم، شوری غوغایی

تاریکم ای مه بی تو ، ز غمت میمیرم

ای گل در جانم بنشین که تویی تقدیرم

یادت می و مستی من

همه کس و نفسمی عشق تو هستی من

همه هوسمی ، جان با یادت پر می‌گیرد

در دل آتش درمی‌گیرد

بی تو بگو چه کنم ، ای آرامم تو ، تو بگو چه کنم

پس ازین من و ناآرامی‌ها

پس ازین منو بی فرجامی

پس ازین منو عشق و ناکامی‌