وطن، جوانه‌ای که به بهای جان

قد کشید

از خاکِ داغِ حادثه، به آسمان قد کشید

به زخم اگرچه خو گرفت

به مرگ تن نداد

میان بغضِ تیرگی

هنوز قد کشید

وطن بمان،

که از دلِ خون

امید قد کشید

به شب نکو تمام شد

سپیده قد کشید

جوانه‌ها به خاک گفتند: «ما بهار می‌شویم»

اگرچه راه تاریک است

استوار می‌شویم

وطن بمان

که از دلِ خون

امید قد کشید

به شب نکو تمام شد

سپیده قد کشید

نگاهم به در دلم بی خبر

بیا و منو از اینجا ببر

یه شب بی هوا سراغم بیا

منو با خودت به رویا ببر

اگه دورم از تو دلم پیشته

دل تنگ و بی طاقتم پیشته

چشای تو دنیای آرامشه

نگام کن تا حال دلم خوش بشه

تویی ابر بارونیه خوش خبر

ببار و غمارو بشور و ببر

قرار دل بی‌قرارم تویی

از این زندگی انتظارم تویی

محاله دیگه جز تو چیزی رو بخوام

که آرامش روزگارم تویی

اگه دورم از تو دلم پیشته

دل تنگ و بی طاقتم پیشته

چشای تو دنیای آرامشه

نگام کن تا حال دلم خوش بشه

تویی ابر بارونیه خوش خبر

ببار و غمارو بشور و ببر

خیلی وقته زندگیمون رنگ خنده رو ندیده

این هوای غم گرفته نفس مارو بریده

خیلی وقته که شکسته پای رفتن من و تو

جای زخم آرزومون مونده رو تن من و تو

ما چه رویاهایی داشتیم

از یه جایی یادمون رفت

به قفس خو کردیم اونقدر

که رهایی یادمون رفت

ما به چی دلبسته بودیم

ما به چی تن داده بودیم

از یه جایی از چشای

زندگی افتاده بودیم

سمت اشتباه رفتیم

سمت اشتباه موندیم

پشت غم سنگر گرفتیم

بسکه بی پناه موندیم

ما چه رویاهایی داشتیم

از یه جایی یادمون رفت

به قفس خو کردیم اونقدر

که رهایی یادمون رفت

تنهام بذار برو از یاد ببر منو

تردید نداشته باش این دل شکستنو

دلم گرفته از این نگاه آخرت

همون دلی که شد همیشه پرپرت

بسه دیگه برام به پای من نسوز من عاشقم هنوز

گریه نکن برام آتیش نزن دلو تنهام بذار برو

بسه دیگه برام به پای من نسوز من عاشقم هنوز

گریه نکن برام آتیش نزن دلو دلتنگ من نشو

هوای تو داره دنیامو میگیره من از این اتفاق تازه خوشحالم

نفس های منو عطر تو پر کرده از این احساس بی اندازه خوشحالم

کنارت راه میرم اوج میگیرم کنارت عشق رنگ زندگی میشه

شروعم کن تموم واژه ها اینجان شروعم کن تو هرجوری بگی میشه

سپردم قلبمو دست تو میدونم که یادت بهترین تسکین دردامه

تو این دنیا همین که عاشقت باشم تصور میکنم دنیا تو دستامه

تو خوده ارامشی

من یه طوفان دلهره

جز تو کی توو این هوا دل رو به دریا می‌سپره

من بدون پُرم

از حسرت‌ روزهای دور

تو یه زیبایی غمگین مثل تصویر غروب

دنیا آروم می‌شه تا گرم تماشای توام

من هنوزم عاشق دیوونگی‌های توام

من هنوزم عاشق دیوونگی‌های توام

عاشقم

اینکه گاهی فکر من باشی بسه

عشق تو وقت تنهایی به دادم می‌رسه

فکر تو تا ابد هرجا که باشم با منه

قلب من با نفس‌های تو داره می‌زنه

دنیا آروم می‌شه تا گرم تماشای توام

من هنوزم عاشق دیوونگی‌های توام

من همونم که تورو هرشب می‌بینه توو خیال

تو یه نقاشی زیبا توی جنگل توو شمال

عاشقم

اینکه گاهی فکر من باشی بسه

عشق تو وقت تنهایی به دادم می‌رسه

فکر تو تا ابد هرجا که باشم با منه

قلب من با نفس‌های تو داره می‌زنه

حال دنیای من آشوب نبود بهتر بود
تا که طوفان به دلم دادی و رفتی آخر
قبل تو شعر نبود عاشق دیوانه کجا
نه دلی دلهره ای خاطره ای زخم آور
حال دنیای من آشوب نبود بهتر بود
و دلم دورترین جای جهان از احساس
تو چه کردی که هنوز از ته دل غمگینم
تو چه کردی که هنوز جنگ جهانی برپاست
من بی قرار این انتظار بارانی ام کرد
با هر قدم تنهایی ام را یادم آورد
با اینکه میدانم غمی اما کجایی
با بغض من نا محرمی اما کجایی
من به کابوس نبودنت سنجاق شدم
سرد و متروکه ترین جای جهان است دل من
جای خالی تو شد نقطه پایان خودم