به کوشش همه دست نیکی بریم

وقت جنگ صدای زوزه گرگها گرگ پارسی بیدار شو

صدای همهمه بلند شد بازی داره شروع میشه همه با هم یک صدا هادی چوپان

چیزی برای ترس نیست من سلطان جنگ و دردم

صدای زوزه ام رو بشنو از تخت جمشید به وگاس رسیدم

من برای تاج و تخت اینجام می جنگم به نام ایران

آتیش رو گرفتم تو دستم فولاد را رو تن خاکیم کشیدم

گرگ پارسی درنده و بیرحم با نگاه خیره اینجا میدون جنگ از من بترس

به دنبال تاج و تخت همچون فریدون از نسل نریمان درفش کاوه در دست

بامداد عاشقان را شام نیست

ما همه چشمیمو تو نور ای صنم

چشم بد از روی تو دور ای صنم

هر که بیند چو‌تو حور ای صنم

روی مپوشان که بهشتی بود

مستی چشمان زیبایی که هست

پیش چشم ناز تو هیچ ای صنم

عشقت مرا دیوانه و مجنون کرد

تا ننشینم صبور ای صنم

این همه طوفان به سرم میرود

از جگری همچو تنور ای صنم

تو یه دیوونه میخاستی اره عشقم خودشم

یجا از دلمو‌زدی تو

لم‌قلبمو بلدی تو

آخ چه خوش پاقدمی تو

مثل‌چشات تو عالم ندیدم ندیدم

عکس تو رو رو قلبم کشیدم کشیدم

بال و پرم شدی تو پریدم پریدم

سفارشی دوست دارم میخامت میخامت

دلمو سند زدم به نامت به نامت

تو رو موندنم حساب نکردی

ولی من با تو میدم ادامه

مثل‌چشات تو عالم ندیدم ندیدم

عکس تو رو رو قلبم کشیدم کشیدم

بال و پرم شدی تو پریدم پریدم

گل گلی بر اَکنه انیه

دور و نزدیک یک چشی ابیه

اقیانوسی احساسه، یکجا ینیه

ای گل

گل گلی بر اَکنه و انیه

دور و نزدیک یک چشی ابیه

اقیانوسی احساسه، یکجا ینیه

امبا تگوتایم وینی

امبا تگوتایم واگرد

دل نازُکو سنگ نبوده

کوندا کوندا وا لرد

رحم دل خوت

واگرد….

از مو تا تو، فاصله یا درده، درده!

یک دلی گرمه

یک دلی سرده سردهِ سرده!

نزدیک دلم یک چی چون

همصحبتنه خود خوت لردابو،

تی شُور چشوت

یک چی منگو سردابو

امبا تگوتایم مته دُر

امبا تگوتایم مکو چش

دل باروت و شعله نبوده!

کوندا کوندا ایی تش!

رحم دل خوت، دل خش!

رحم دل خوت، ایی دل خش

از فردا، می‌شه آغاز با عشق

این رویای زیبای تا همیشه‌س…

از فردا، من به جریانِ دریا

می‌رسم تا، جنونِ تماشا

این جنون تا ابد واسه من بس‌.

(ترجیع بند: از فردا دردامو می‌سوزونم

از فردا من اینجا، نمی‌مونم

از فردا رویای بچه‌گی‌مم

من نقطه‌ی عطفِ زنده‌گی‌مم)

با یه حالِ نو، با خیال نو

چشم به راهِ بهار دوباره‌م

فردا که بیاد، دردام که برن

من صدای شبِ بی ستاره‌م

از فردا می‌شه رویا رو چیدش

زیبا شد توی صبحِ سپیدش

چشمای خستم به پیچ بعدی ، توشه ی راهم تنها به یادت

واسه پریدن پرکشیدنم ، دیگه نمونده رمقی تو تنم

چقدر تو دوری مثل غباری،مثل یه بارون تو بیشه زاری

اگه حیرونم مثل مجنونم، اگه گریونم مثل بارونم

اگه میخونم اینو میدونم،غم و دردم پایان نداره

نگاهت هر شب فانوس راهم،بی تو این جاده لبریزه از غم

کجا میشه رفت وقتی تو نیستی،خیالت هر جا همیشه بامن

تو مثل ماهی توی آسمون،مثل یه آبشار زیر رنگین کمون

بیا که خدا خودش میدونه، بی تو تنها و غریبه خونه

اگه حیرونم مثل مجنونم ، اگه گریونم مثل بارونم

اگه میخونم اینو میدونم ، غم و دردم پایان نداره

قبل از اینکه عاشقت شم خسته می شم

فکر نمی کردی به تو وابسته می شم

با تو یکی شم

حتی نداشتم

طاقتِ دوریتُ واسه ی یه ساعت

اما تو عینِ خیالت نیستُ و راحت

از روی عادت

حتی نخواستم

وقتی که میری خاطِرت آشفته باشه

بهتر بذار حرفِ دلم ناگفته باشه

آشفته باشه

بیچاره من که

درگیرِ این بازی شدم، باید ببازم

با جایِ خالیِ تو ناچارم بسازم

باید ببازم!

بعدِ تو جز این

ترس و تنهایی برام چیزی نمونده

جز یه بغضِ تلخِ پاییزی نمونده

چیزی نمونده

بعدِ تو حتّی

دیگه اون آدمی که یادته نیستم!

من دیگه عاشقِ این رابطه نیستم!

من دیگه نیستم!

حتی نخواستم

وقتی که میری خاطِرت آشفته باشه

بهتر بذار حرفِ دلم ناگفته باشه

آشفته باشه

بیچاره من که

درگیرِ این بازی شدم، باید ببازم

با جایِ خالیِ تو ناچارم بسازم

باید ببازم!