عشق تو از کجا رسید شد واسم نور امیدی وقتی که از همه کس بریده بودم

اومدی از خود بهشت با یه دنیا پر عشق اسم تورو تو قصه ها شنیده بودم

نگین قلب من تویی تموم قلب من شدی چشامو رو هم میذارم خیال هر شبم تویی

دنیا با لبخند تو دلبرونست لحظه به لحظش واسم عاشقونس

عشق تو لالایی هر شبونس …

عطر تو رو نبض منه همیشه آخه کسی تو واسه من نمیشه

عشق توی چشم تو خلاصه میشه …

من آن صبحم که ناگاهان چو آتش در شب افتادم

بیا ای چشم روشن بین که خورشیدی عجب زادم

ز هر چاک گریبانم چراغی تازه میتابد

که در پیراهن خود آذرخش آسا درافتادم

چو از هر ذره ی من آفتابی نو به چرخ آمد

چه باک از آتش دوران که خواهد داد بر بادم

تنم افتاده خونین زیر این آوار شب اما

دری زین دخمه سوی خانه ی خورشید بگشادم

الا ای صبح آزادی به یاد آور در آن شادی

کزین شب های ناباور منت آواز میدادم

سزد کز خون من نقشی بر آرد لعل پیروزت

که من بر درج دل مهری به جز مهر تو ننهادم

به جز دام سر زلفت که آرام دل سایه ست

به بندی تن نخواهد داد هرگز جان آزادم

به زور که نمیشه موند به زور نمیشه رسوند

یکیو به عشق تا حد جنون …

کوتاه اومده دلم آره منم حاضرم از کنار هم بکنیم عبور

تقصیر خودمه که تعریفتو زیادی گفتم نه بدیاتو

خیلی بده یادت نمونده اون قدیماتو

خیلی بده عوض شه آدم من دل به تو دادم

کی بود رفیق روز سختت بی انصاف حال خوبشو بدون تو نمیخواست

زیادی خوب بودم دلت یه آدم معمولی میخواست

اومدی که ستاره ها آشتی کنن با آسمون
‎رسیدی یه جا بی هوا جایی که نبود قرارمون
‎از پشت تو چشمامو گرفتی گفتی دیگه تنها نمون
‎تموم شد این دلتنگی مون بذار بهت بگم اومدی چی شد
‎مثل خورشید یهو نورت به سیاهیه دلم خورد
‎دست تو نفس به من داد وقتی گرماش به تنم خورد
‎با تو خوب بازی عوض شد حال من خوبه با تو شکر
‎منو ببر به اون شبی که ستاره رو نشونه کردیم
‎منو ببخش یه روزایی که با تو زیادی بوده تلخی
‎همه برن تو میمونی تو رفیق روزای سختی
‎اگه نباشی یه شب بشه چی
‎تو با مرام و خاکی نیستی رفیق نیمه راه
‎تو از اونا نیستی که رنگ عوض کنن وسط راه
‎تو خوشی که هستن همه تو موندی پای مشکلام

افسردگی هایم تمام گریه هایم شد

من خسته ام از لحظه های پوچ و بیخود
بگو دیوانه تر از من مگر دیوانه ای هست

بین من و تو عشق من بیگانه ای هست
من خیس دردم غرق بارانم

چون کشتی درگیر طوفانم
میخواستم رویای آرام تو باشم

تنها شدم با خاطرات دلخراشم
ای عشق دور افتاده ام از نفس افتاده ام

ای بغض تنهایی کجایی
تو نیستی ای ماه من گریه شد

همراه من لعنت به تنهایی کجایی
نفس نفس زدم تورا نفس کشیدمت

بیا هوا هوای رفتنت نیست
به گریه میرسم چرا کجا کشانده ای مرا

بدون تو جهان چه خالیست
چه کرده ای تو با دلم که تلخ و پوچ و باطلم

به گل نشسته روزگارم
تمام آرزوی من بمان و ساده دل نکن ببین که بی تو بی قرارم

شر میکنم من روزو شب میکنم

پای تو باشه یه جنگ توی این شهر میکنم
تویی بوت میتونه منو بکشه زنده کنه

نرو نمیذارم که کسی منو بازنده کنه
هرکی خط میده بهت دور میکنم

نمیبینی عقب نشینی کنم
برای یه سریا حالا دارم

من خودم گرگ روزگارم
حالا وایسا ببین کی کجا سرشو میندازه پایین
اینجوری نمیمونه گرده زمین

همه چی درست میشه وایسا ببین
بزنیم و بریم از اینجا بذار کفری شن این حسود
شدی تموم قلب و جونم

تا پای جونم باهات میمونم
نمیشه یه لحظه ام نباشی تو مسیری که نشه یه راه شیم
راهی که همسفرش تو باشی

جاده منم تو انتهاشی

بغلم خونته حیفه، تنت از خونه بره
فاصلم باهات کمه تو ازم دوره دلت
این خیابون های خالی، منتظرم تو کجایی
من رو دورم کن از این شهر، که ازش خاطره داریم
این خیابون های خالی، منتظرم تو کجایی
من رو دورم کن از این شهر، که ازش خاطره داریم

داره از چشمام جا اشک خون میاد پایین
دائم میبینم همه فصل ها رو پاییز
دیگه هیچ امیدی به فردای ما نیست
این همه غم توی دریای ما ریخت
از پشت پنجره شب زده بیرون
دیگه قشنگ نیست این منظره بیرون
همه چی یه جوریه، یخ زده، بی روح
گیرم توو این حال برزخ ویرون
این خیابون های خالی، منتظرم تو کجایی
من رو دورم کن از این شهر، که ازش خاطره داریم
این خیابون های خالی، منتظرم تو کجایی
من رو دورم کن از این شهر، که ازش خاطره داریم

همین الان میخواستم بهت بگم

مرسی که بهم اهمیت میدی

از وقتی که حرفامو میشنوی

داری بهم حس قدرت میدی

تو همیشه بهم جرات میدیمنو میبری بالاتر از همه

فرقمو با همه میدونی

توی بهترین نقطه قلبت

برمیداری منو میشونی

باهام مهربونی

تو از همه بیشتر قدرمو میدونی

بگو تو مگه کی بودی

 

دیوونه من عاشقتم

باز بکن موهامو نازش

چشم تو چشم شو باهام یه لحظه

من دارم بدجور نیاز بهت

انتخابت کردم آره حتی اگه اشتباهه

 

خیلی وقتا با یه نگات آب میشه قلبم

فقط با یه لبخند

داره میشه کم کم علاقم بیشتر از حد

تورو دوست دارم من

حتی بیشتر از قبل