صدای گریه میومد

مثل هرشب پشت شیشه

با یه چشمک نیومد

دارن میرن نرگس خانم

اینا دیگه از کوچمون

قصه عشق ما دوتا

دیگه انگار سر اومد

دیگه فقط من موندمو

مرور بودنم با تو

مرور نازی نگات

بودن توی اشغال تو

کاشکی یه بار دیگه فقط

بو کنم عطر شالتو

دختر نرگس خانم

دختر نرگس خانم

تو همه هستی منی

از پشت شیشه واسه من

همیشه چشمک میزنی

هر چند سالم که بگذره

هنوز تو تو فکر منی

یکی واسه از دست دادن

بی تو چیزی نداره

با چشمات واسه مردن

یه دلیل منطقی داره

کاشکی میشد انقدر زیبا نباشی

یکی بتونه شبیه چشات بیاره

کاشکی که برگردی دوباره

شادی تنها بوی عطر تورو داره

حتی اختر دیوونه ام شنیده میری

حال روز اونم تعریفی نداره

دختر نرگس خانم

دختر نرگس خانم

تو همه هستی منی

از پشت شیشه واسه من

همیشه چشمک میزنی

هر چند سالم که بگذره

هنوز تو تو فکر منی

بیداره چشه منه لجباز

تو همه کسه منی میگم

نره توی دلت غم باز

زیره سر خودته هر بار

تنگ میشه دله منه عاشق

تو همه جونه منی میگم

هواست به عشق من باشه

شده قلبت از جنس آهن

نموندی با من الان خوبی واقعا

نشد بشی همدمم بس که

رفتارات سردو اشتباها

چقدر بده منو گفتی تو

هر جا نشستی حرف زدی پشتم

چقدر بگو مگو کردم

با خودم سرت غرورمو کشتم

زیر سر خودته شب باز

بیداره چشه منه لجباز

تو همه کسه منی میگم

نره توی دلت غم باز

زیره سر خودته هر بار

تنگ میشه دله منه عاشق

تو همه جونه منی میگم

هواست به عشق من باشه

با اینکه چند روزی گذشته از رفتنت

فکر اینکه الان کجایی شده واسم یه دغ دغه

لحظه هام تو تنهایی داره میره جلو تو این خونه

من دوس دارم زمان وایسه تکون نخوره عقربه

زیر سر خودته شب باز

بیداره چشه منه لجباز

تو همه کسه منی میگم

نره توی دلت غم باز

زیره سر خودته هر بار

تنگ میشه دله منه عاشق

تو همه جونه منی میگم

هواست به عشق من باشه

منِ شبگردِ تنها را ، تو باید خوب بشناسی

ببار ای ابرکِ تیره ، هوای دل نفس گیره

منو در گریه خوابم کن ، دلم از غصه میمیره

شاهد دلتنگی من قطره های ریزِ بارون

همدمِ تنهایی من سایه ی خیسِ خیابون

ببار ای آسمون امشب که تنهایی منو برده

ببار و گریه کن تا صبح به حال قلبِ پژمرده

بدونِ چترم و تنها ، تو فکرِ لحظه ی رفتن

یه بغضی تو گلوم مونده از این احساس دل بستن

هنوزم چشمای تو چراغِ خونه ی منه

توی دریای نگات بیرحمی موج میزنه

شاهد دلتنگی من قطره های ریزِ بارون

همدمِ تنهایی من سایه سردِ خیابون

طاقت نمیارم وقتی که بارونه

وقتی که پاییزم بی تو زمستونه

من طاقت نمیارم وقتی که یه عاشق

دریارو میفروشه به موج یه قایق

عین خیالتم نبود بری چی میمونه ازت

غرور من عشق توئه دست به غرور من نزن

عین خیالتم نبود توو این شبا چی میکشم

من که بهت گفته بودم بعد تو دیوونه میشم

بسه منو کشت ارزوهای تو

پرسه زدم هر شب با رویای تو

امشب بین عقل و دلم جنگ شده

بازم دلم واسه چشات تنگ شده

ای هرچه پخته خام تو

ای خالق فرهادها

شیرین بماند کام تو

ای پرچم مهر و وفا

آیینه ی حجب و حیا

ای سرزمین مادری

ای پاکی بی انتها

«ای عشق بی پایان من

ای روح من ای جان من

خاک رهت چشمان من

ایران من ایران من

ای سقف تو هفت آسمان

ای سرزمین عاشقان

نامت همیشه جاودان

ایران من ایران من »

هم خسته از جنگیدنی

هم زخمیِ صد خنجری

بیرون از آتش آمدی

ققنوسی از خاکستری