همه ی دنیا قشنگه وقتی هم زبونمی

تو عزیز جونمی، گل مهربونمی

همه ی دنیا قشنگه وقتی همزبونمی

بیا با من بزن دلو ب دریا

من ک تو چشم تو دریا رو دیدم

تو نگاه تو ام غرق تماشا

واسه تو از همه دنیا بریدم

واسه تو از همه دنیا بریدم

تو عزیز جونمی ،گل مهربونمی

همه ی دنیا قشنگه وقتی هم زبونمی

تو عزیز جونمی، گل مهربونمی

همه ی دنیا قشنگه وقتی همزبونمی

تو عزیز جونمی ،گل مهربونمی

همه ی دنیا قشنگه وقتی هم زبونمی

تو عزیز جونمی، گل مهربونمی

همه ی دنیا قشنگه وقتی همزبونمی

از سر شب تا سحر منم و چشم های تر، منم و این دل پر پر

منو با خودت ببر ک توی شعر سفر، عشق تو نمیره از سر

جز تو چیزی ندارم واسه تو جون میذارم، تو تموم زندگیمی

تو رو فریاد میزنم توی آتیش تنم

تو ک دستای نسیمی

تو جیگر گوشمی ول نکنیم بریا

رفتی اگه زودی بیا

هی میخوام صبح تا شب تنهاشم با تو یه جا

من کجا این دل نازک مودی کجا

یه تو کِ پا باهام راه بیا

نفسم بندِته،دل خوشیم خندتهِ

زندگیم اون دوتا چشمِ یه دندتهِ

نفسم حبستهِ،زندگیم دستهِ

عاشقیت واسه من آخرین فرصته

سهممی هی نگو هرچی که قسمته

دلم یه جوری گیره با این حرفا

از رو نمیره

از همه دارِ دنیا فقط، باتو،

آروم میگیره

مالِ خودمی

تو حقمی

دلتو میخوام فقط همین

چجوری با این که دردمی،درمونمی

نفسم بندِته،دل خوشیم خندتهِ

زندگیم اون دوتا چشمِ یه دندتهِ

نفسم حبستهِ،زندگیم دستهِ

عاشقیت واسه من آخرین فرصته

سهممی هی نگو هرچی که قسمته

نفسم بندِته،دل خوشیم خندتهِ

زندگیم اون دوتا چشمِ یه دندتهِ

نفسم حبستهِ،زندگیم دستهِ

عاشقیت واسه من آخرین فرصته

سهممی هی نگو هرچی که قسمته

دوای هر درده

دلی که واسه تو

همه رو دک کرده

برسون خودتو کجایی تو

همه جوره خوبی خدایی تو

قرارمون امشب کجای تهرونه

چه ارومم با تو هوا که بارونه

مهربون خوش سلیقه

عشق من به تو عمیقه

تنده بد اتیشه تو

بی اِرادَم پیش تو

زدی تو عمق دلم

همه دنیام باشی تو

خاطرم با تو جَمه

جای تو رو چِشمه

سر من گرم توعه

شونه هات بالشمه

هر وقت نفس کم میارم

هوای منه عطر تنِ تو

ماه با همه خوشگلیاش

عشق میکنه از دیدن تو

تنده بد اتیشِ تو

بی اِرادَم پیش تو

زدی تو عمق دلم

همه دنیام باشی تو

خاطرم با تو جَمه

جای تو رو چِشَمه

سر من گرم توعه

شونه هات بالشمه

صدای ساعت دیواری عین عذابمه بیا

خیلی میترسم تو که نیستی خواب راحت ندارم

خوب اینو میدونی که به تنهایی عادت ندارم

بهونه میگیرم بیا یه راهی بهم نشون بده

گل ها هنوز منتظرن دست تو آبشون بده

بهونه میکیرم ببین نیستی دارم دق میکنم

ببین دارم از لج تو یه شهر و عاشق میکنم

خواستی به رفتن قانع شم خودمم تو جریانشم

نیومدی شمعم شی من دورت مثل پروانه شم

این در وامونده زیاد بیا نذار سرما بیاد

بیا منو روشن کن این دلم ازت گرما میخواد

بهونه میگیرم بیا یه راهی بهم نشون بده

گل ها هنوز منتظرن دست تو آبشون بده

بهونه میکیرم ببین نیستی دارم دق میکنم

ببین دارم از لج تو یه شهر و عاشق میکنم

جامو توی دلت یکی دیگه بگیره

تو رفتی حالا بعد تو کی باید

دستای سردمو توی دستش بگیره

چرا من به هرکی نگا‌ میکنم

بی اراده تنم بوی عطر تو میده

همون آدمی که یه روز عاشق

خنده های تو بود دیگه دریا نمیره

برگرد و با من باش ای عشق

ماه شب هایم باش ای عشق

فکر این حالم باش ای عشق

لیلایم باش

هنوزم

یه تار موتو به دنیا نمیدم

چرا هرکی که تو این شهر غمگین

منو میبینه بهم میگه مریضم

هنوزم

واسه یک لحظه آرامش ندارم

برات چیزی بجز خواهش ندارم

یعنی میشه که برگردی کنارم

‌‌یه روز اما چند تا مود قاطی شدم من با چی

هم غم هم خنده بود همش رو مود لج بازی

اگر یک روز دیدی نیستم

بدون در آخر جام پیش توئه

اگر دیروز گفتم که دوستت ندارم

بدون که امروز حتی به حرفم فکر هم‌ نمیکنم

نپرس ازم از حرفام زیاد

هیچ کدوم و یادم نمیاد

میخندم یهو اشکم میاد

از مودی بودن بدم میاد

اگر یک روز دیدی نیستم

بدون در آخر جام پیش توئه

اگر دیروز گفتم که دوستت ندارم

بدون که امروز حتی به حرفم فکر هم‌ نمیکنم