وطن شب شکنان پیشه شیران

مردمت مومن و محجوب و مسلمان

همگی یاور حق پیرو سلمان

رشک افلاک شده خاک بلندت

آسمان خانه الوند و سهندت

کوه های تو ستون ا ست فلک را

بقعه هایت به زمین خوانده ملک را

در جهان پرچمت افراشته تر باد

تا ابد باد همه خاک تو آباد

زنده باد از اثر خون شهیدان

نام بشکوه و پر آوازه ایران

دشت های تو گلستان بهشتی

باغ هایت همه بستان بهشتی

چهار فصل تو بهاری ست و دل انگیز

دور بادا از بهاران تو پاییز

در جهان پرچمت افراشته تر باد

تا ابد باد همه خاک تو آباد

زنده باد از اثر خون شهیدان

نام بشکوه و پر آوازه ایران

قلبم واسه دیدنت داره پر میزنه

عیبی نداره این روزای بد منم میگذره

من بعد تو توی این خیابونا نمیرم

دستم میره میخوام باز شمارتو بگیرم

فک کنم ب چند ماه نرسه از دوریت بمیرم

این شبا بدجوری فکرت توسرم رژه میره اما تو که نیسی نیسی

من بدجور دلم گرفته از دنیا و آدماش اما تو که نیستی نیستی

من چقد خاطره دارم ازتوه بیمعرفت اما توکه نیستی

تو پروانه بودی بگو چی شد چرا آخه نموندی

یه هو زدی رفتی

همه رویاهمونو آخه سوزوندی

هرچی خاطره بود زدی از تو ذهن منم پروندی

همه دنیاش چشمای ناز تو بود

بد نبودم که تو بد شی باهام غرورم له شد زیر پام

حیف دل سادم که تو دست تو بود

آهای تو که میشکنی قلب دیونمو میگذری و میری راحت

آخه چرا بازی با قلب شکسته من واسه تو شده عادت

آخه چرا با این همه بدی ولی بازم دل من تنگ میشه واست

آهای تو که میشکنی قلب دیونمو میگذری و میری راحت

آخه چرا بازی با قلب شکسته من واسه تو شده عادت

آخه چرا با این همه بدی ولی بازم دل من تنگ میشه واست

وای دل من داری چی میکشی زیر بارون

وای دل من دیدی ﺿربشو زد به دوتامون

کاش یکی بود غم ما دو تارو به تو میفهموند

وای دل من داری چی میکشی زیر بارون

وای دل من دیدی ﺿربشو زد به دوتامون

کاش یکی بود غم ما دو تارو به تو میفهموند

آهای تو که میشکنی قلب دیونمو میگذری و میری راحت

آخه چرا بازی با قلب شکسته من واسه تو شده عادت

آخه چرا با این همه بدی ولی بازم دل من تنگ میشه واست

آهای تو که میشکنی قلب دیونمو میگذری و میری راحت

آخه چرا بازی با قلب شکسته من واسه تو شده عادت

آخه چرا با این همه بدی ولی بازم دل من تنگ میشه واست

یکی دیوونته بری میمونه لَنگ

بیا تا خود صبح بکشی ازم حرف

تو تله ی نگات که نمیشه نرفت

تو چشات نور دلمه میدم نشونت

به همه نباشی کی بعد بارون موهامو شونه بزنه

هنوزم هستم پا حرفم گره کور خورد قلبت

با قلبم واسه تو یکی من نقطه امنم

هماهنگ میشه نبضت با نبضم

مث پیچ چالوسه وقتی موهات تو باده بازه

حالت چشات وقتی هی به کارام میخندی نازه

نزدیکی بم نفس میدی بم

تو جای شلوغ میچسبی بهم

بده قول دستمو بگیری ردم کنی از لبه پل

بریم یه جا بزنم به چشای تو زل

گوشیت از عکسای دوتاییمون بشه پر

پاسوز تو‌ بودن دیگه بسه

دیگه آشوب نمیشم

از دست تو بیمار شدم و به لطف تو خوب نمیشم

بالای هزار بار که از دست تو دیوونه میشم

ای دل خودتو آتیش زدی رفت بگو خاکسترت کو

تو که ادعات میشد شاهی الان ، تاج سرت کو

اینهمه بلند پریدی که بیفتی ؟ شاپرت کو

پاسوز تو بودن دیگه بسه دیگه تکرار نمیشه

هر بار به تو باختم میدونم اما اینبار نمیشه

من اینور دیوارم و تو اونور دیوار نمیشه

ای دل خودتو آتیش زدی رفت بگو

خاکسترت کو

تو که ادعات میشد شاهی الان ، تاج سرت کو

اینهمه بلند پریدی که بیفتی ؟ شاپرت کو

تمومه زندگیِ این آدمی

هنوزم همه فکر میکنن با منی

نیستی دارم خماریتو پس میدم

تو جنست از آدمه یا آهنی

الان راحتی من هنوز یادمه چه ساعتی

ولم کردی و رفتی به همین راحتی

برسون همین الان خودتو

دلم تنگته خب

از وقتی رفتی زندگیم

با هر چی درده گره خورد

نشد حتی یه لحظه از چشم

بری و بعده تو بگم

من زدم سرتو قید همه رو

کاری کردی جلو همه بده بشم

باشه من بد تو خوب

هر چی بگی قبول

میشه بیای و مثِ قبل

بشی سنگِ صبور

برسون همین الان خودتو

دلم تنگته خب

از وقتی رفتی زندگیم

با هر چی درده گره خورد