از کافه های دنج با کلاس از قهوه های تلخ مثل زهر

می ترسم از این که گمت کنم می ترسم عشقم بی اثر بشه

دریاچه ی چیتکت بدون تو می تونه با اشکم خزر بشه

تهران شلوغه دستم و بگیر و همدست من باش و ولم نکن

اینجا منو دور از تو می کشه این ظلم و در حق دلم نکن

پیشم نباشی گریه می کنم پیشم نباشی غصه می خورم

تو بام تهران با چشای خیس هر چی چراغ زرده می شمرم

این شهر انقدر دود داره که می ترسم عشقم دودشه بره

تهران شلوغه دستم و بگیر تا دلهرم نابود شه بره

جات و با هیچی پر نمی کنم هیچکس نمی تونه بیاد به جات

پشت چراغای تموم شهر بعد از تو هم گل می خرم برات

تهران شلوغه دستم و بگیر هم وزن من باش و ولم نکن

اینجا منو دور از تو می کشه این ظلم و در حق دلم نکن

پیشم نباشی گریه می کنم پیشم نباشی غصه می خورم

تو بام تهران با چشای خیس هر چی چراغ زرده می ش

وقتی صدای تو نمیرسه به گوشم دیگه چه فرقی می کنه که چی بپوشم

نیستی و خاطراتت افتاده به جونم فک نکنم تا سال بعد زنده بمونم

یادم نمیره وقت رفتن چی تنت بود اول قصه مون چه وقت رفتنت بود

دلم واسه هیشکی به جز تو تنگ نمیشه یه چیزایی یادم می مونه تا همیشه

فک نکنم بدون تو دووم بیارم خیلی چیزا رو نمیشه به روم بیارم

بی تو چه فرقی می کنه ساله چی باشه چه فرقی می کنه دلم ماله کی باشه

این عکسا پر نمی کنن جات و برا من خاطره هات ببین چیکار می کنه.با من

نیستی و خاطراتت افتاده به جونم فک نکنم تا سال بعد زنده بمونم

یادم نمیره وقت رفتن چی تنت بود اول قصه مون چه وقت رفتنت بود

دلم واسه هیشکی به جز تو تنگ نمیشه یه چیزایی یادم می مونه تا همیشه

فک نکنم بدون تو دووم بیارم خیلی چیزا رو نمیشه به روم بیارم