ستبر سینه ی تو تکیه گاهم

تو گهواره ی رود مهریانی

بلندای دنایت جایگاهم

سلام ای سرزمین ای خاک خوبم

من از چشمان تو سرچشمه دارم

از اشک لاله های واژگونت

به سر کوزه به کوزه چشمه دارم

سلام ای سرزمین باستانی

تو یک تاریخ دور از مهرگانی

تو و خون سیاوش تیر آرش

منو این قرن ها شهنامه خوانی

کهنسالی کنارم ایستادی

که حتی تا سایه ام را خم نبینی

گشاده‌رو شبیه دشت‌هایی

غمت در جانم ایران غم نبینی

به جان دشت‌های سر بزیرت

سرم بر شانه‌هایت سر بلند است

نوازش می‌شوی با دست باران

که گندم ‌زار گیسویت کمند است

سلام ای سرزمین باستانی

تو یک تاریخ دور از مهرگانی

تو و خون سیاوش تیر آرش

منو این قرن ها شهنامه خوانی

کهنسالی کنارم ایستادی

که حتی تا سایه ام را خم نبینی

گشاده‌رو شبیه دشت‌هایی

غمت در جانم ایران غم نبینی

چرا زنگو نمیزنن بابایی کجایی من ندارم خبرتو

چرا کیف و کتابت تیکه پارس چرا نون و پنیرتو نخوردی

نشستم دفتر انشاتو خوندم بازم غصه بابایی رو خوردی

نوشتی من که بابام نون نداره چروک دست و پاهاش درمون نداره

نوشتی قهرمان من بابامه کجایی که بابایی جون نداره

لالا لالا بخواب بابا نترسی خودم دستاتو پیدا میکنم زود

چشات کو خنده هات کو دم آخر صدام که میزدی بابا کجا بود

لالایی کن بخواب غصه تموم شد گل میناب گل یاس کبودم

تو پر پر شدی و من زنده موندم ببخشید بابای خوبی نبودم

تو از مردن چی میدونستی بابا نفسات جای کیو تنگ میکرد

خدا نگذره از اونی که یک عمر منو از تو تورو از من جدا کرد

منم ببر از این دنیای نامرد …