نمیدونی که همین خواب سبک

چه بلایی به سرم آورده

مثل یه سیل به کوچه ها زدم

رختی از گریه و بارون تنمه

حق بده به هم بریزم بی تو

اولین تجربه مردنمه

تلخ روزام مثل حرفای توئه

جای من نه زندگیم جای توئه

چشم نه بگو دوتا دالون خیس

که هنوز محو تماشای توئه

این روزا حس میکنم که ریه هام

شیشه ی خالی عطرای توئه

کوچ میکنم به خاطرات تو

از صدای ها بلند تو سرم

بی تو غیر قابل تحملم

از خودم به تو پناه میبرم

با توام شعله ی باد آورده

با توام نرگس بارون خورده

نیستی اما تموم این شبا

روی پاهای تو خوابم برده

تلخ روزام مثل حرفای توئه

جای من نه زندگیم جای توئه

چشم نه بگو دوتا دالون خیس

که هنوز محو تماشای توئه

این روزا حس میکنم که ریه هام

شیشه ی خالی عطرای توئه

هر چه که بد‌ گویم کم است می کُشی ام تو آخرش

بی عشق تو در به درم ، باران که می بارد غمم

غمِ همان کودکی است که گُم کرده مادرش

بیا بیا پناه من ، بیا که انتطار من

گرفته جانم را دگر

تویی تمام آرزو ، از تو رسیدم به جنون

مرا به رویاها ببر

این قائله جز دیدنت ختم به خیر نمی شود

مرا تو‌ ناامید مکن این دل آواره می شود

آتشی در جان‌ من‌ است خاموش نمی شود مگر

بنشینی در مقابلم دیگر مگویی از سفر

بیا بیا پناه من ، بیا که انتطار من

گرفته جانم را دگر

تویی تمام آرزو ، از تو رسیدم به جنون

مرا به رویاها ببر