تو اینجایی

بهت نگاه می‌کنم

انتخابم تویی

حتی اگه اشتباه می‌کنم

دستامو ول نکن

آرامش منی

محو تو می‌مونم

وقتی تو حرف می‌زنی

وقتی تو حرف می‌زنی

«تنهایی‌مو یادم می‌ره

چشمامو می‌بندم

می‌رقصم، می‌خندم

یادم می‌ره

بارون می‌شم، بارون می‌شم

رو موهات می‌بارم

تنهات نمی‌ذارم، آروم می‌شم»

بیا نزدیکم، بیا

بگو تو گوشم این رویا نیست

منو بی‌دلشوره صدا کن

بگو که قلبم تنها نیست

تا وقتی قلبت آشوبه

بهم هرچی بگی خوبه

منو بی‌ترس بغل کن که

همین دیوونگی خوبه

«تنهایی‌مو یادم می‌ره

چشمامو می‌بندم

می‌رقصم، می‌خندم

یادم می‌ره

بارون می‌شم، بارون می‌شم

رو موهات می‌بارم

تنهات نمی‌ذارم، آروم می‌شم»

خاطراتی از بگذشته ای دور

یاد عشقی که با حسرت و درد

رفت و خاموش شد در دل گور

روی ویرانه های امیدم

دست افسونگری شمعی افروخت

مرده ای چشم پر آتشش را

از دل گور بر چشم من دوخت

ناله کردم که ای وای ، این اوست

در دلم از نگاهش ، هراسی

خنده ای بر لبانش گذر کرد

کای هوسران ، مرا می شناسی

قلبم از فرط اندوه لرزید

وای بر من ، که دیوانه بودم

وای بر من ، که من کشتم او را

وه که با او چه بیگانه بودم

او به من دل سپرد و به جز رنج

کی شد از عشق من حاصل او

با غروری که چشم مرا بست

پا نهادم به روی دل او

من به او رنج و اندوه دادم

من به خاک سیاهش نشاندم

وای خدایا ، خدایا

من به آغوش گورش کشاندم

همچو طفلی پشیمان دویدم

تا که در پایش افتم به خواری

تا بگویم که دیوانه بودم

می توانی به من رحمت آری

دامنم شمع را سرنگون کرد

چشم ها در سیاهی فرو رفت

ناله کردم مرو ، صبر کن ، صبر

لیکن او رفت ، بی گفتگو رفت