من یه دیوونم که میدونم

من صدای گریه ی نسلی شدم که داره میخنده و داغونه

انقدر اشک واسه نداشته هاش ریخته که عاشق ترنم بارونه

بخند بازم، بخند بازم

بخند با خنده هات از غصمون کم شه

نمیدونم با این خندت

شاید این روزگار وحشی آدم شه

بخند بازم، بخند بازم

بخند با خنده هات از غصمون کم شه

نمیدونم با این خندت

شاید این روزگار وحشی آدم شه

نسل من با لگد پدر از خواب پرید

اما باز روز پدر رفت و جوراب خرید

نسلی که سیلی خورد از همه معلماش

اما هیچ کی رنگ اشکاشو ندید

ما که بنگی نشدیم، سیخ و سنگی نشدیم

حال ما خوبه همه، ما مفنگی نشدیم

نسل من عاشق پوستر های رنگی بود و

خواب میدید براش هدیه یه ساز آوردن

یکی جفت پا میپرید تو رویات پاشو اسکل کپسول گاز آوردن

چه میشه کرد، دنیا رو هی داریم خالی میبندیم

با چشم باز اشک میریزیم، با چشم بسته میخندیم

بخند بازم، بخند بازم

بخند با خنده هات از غصمون کم شه

نمیدونم با این خندت

شاید این روزگار وحشی آدم شه

بخند بازم، بخند بازم

بخند با خنده هات از غصمون کم شه

نمیدونم با این خندت

شاید ای روزگار وحشی آدم شه

یادمون داده بودن دخترا بادکنکن

هیچ کی یادمون نداد که چرا میترکن

یادمون داده بودن پسرا شیرن

کسی یادمون نداد که چرا دلگیرن

زیر درخت آلبالو شادیمونو گم کردیم

گریه به حال خودمون خنده به مردم کردیم

عمو زنجیر باف، چشامونو میبندیم

تو پشت کوه بنداز ما بازم میخندیم

بخند بازم، بخند بازم

بخند با خنده هات از غصمون کم شه

نمیدونم با این خندت

شاید این روزگار وحشی آدم شه

بخند بازم، بخند بازم

بخند با خنده هات از غصمون کم شه

نمیدونم با این خندت

شاید ای روزگار وحشی آدم شه

ببخشید عزیزم این آخرین باره

صِدام توو این خونه نمیاد دوباره

من هم مثلِ تو خیلی دِلگیرم

بخدا امشب ، دیگه میرم

ولی یِک بار ، قبلِ رفتن

به حرفایِ این دیوونه گوش کن

بعدش هر چی تو بخوای عزیـــزم

حتی اسمَم هم فراموش کن

بود شبایی که پُرِ حرف بودم و خوابت برد

هِی یخ زدم مثلِ یه آدم برفی

که توو خواب میسوزه

بعضی وقتا ، آدم نمیفهمه

که با سکوتش لبایِ عشقشو میدوزه

ببخشید عزیزم شبیهِ فِلان ستاره نبودم

ببخشید عزیزم اونی که بَرات شانس میاره نبودم

ببخشید عزیزم اگه داد زدم ، اگه سیگار کِشیدم

ببخشید عزیزم اگه اونی که زود تنهات میذاره نبودم

ببخشید عزیزم شبیهِ فِلان ستاره نبودم

ببخشید عزیزم اونی که بَرات شانس میاره نبودم

ببخشید عزیزم اگه داد زدم ، اگه سیگار کِشیدم

ببخشید عزیزم اگه اونی که زود تنهات میذاره نبودم

میخواستم عوض کنم ، چیزی که میخوای با خودمو

امروز دیگه نیستی نه تو رو دارم نه حتی خودمو

با یه یاد ، باد میبرتَم با یه یاد خاطرات میبَرتم

کاش میفهمیدی ، تا کجا خنده هات میبَرتم

خنده هات بارونِ بهار بود ، موجایِ دریا کنار بود

برق که میزد توو چشمات، غروبِ شالیزار بـــود

بعد از تو به همه میگم ، اون خوب بود من کَم بودم

میخواستم اونی که تو میخوای باشم

ببخشید که خودم بودم

بخشید عزیزم شبیهِ فِلان ستاره نبودم

ببخشید عزیزم اونی که بَرات شانس میاره نبودم

ببخشید عزیزم اگه داد زدم ، اگه سیگار کِشیدم

ببخشید عزیزم اگه اونی که زود تنهات میذاره نبودم

اولی خل بود ، می گفت خائنی

گفتم چی میگفتم چی میگی خله

کم تحمل بود ، می گفت خائنی

حتی گمت شده

چیزی نگفتم اما تو خودم سر رفتم

یه شب که خواب بود پاشدمو در رفتم

دومی هول بود

می گفت حالا اسم بچمون و چیکار کنیم

آخر ماه عیده هورا عروسی برگزار کنیم

چیزی نگفتم اما تو خودم سر رفتم

یه شب که خواب بود پاشدمو در رفتم

سومی شل بود

مثل لامپی که سوخته مثل تختی که خوابه

تو خوابم که می تونه با من باشه

لعنت به بختی که خوابه

چیزی نگفتم اما تو خودم سر رفتم

یه شب که خواب بود پاشدمو در رفتم

چهارمی انتلکت بود ازونا که

با من که بود باخ گوش میداد

اما روزا با دوستاش تو ماشین

ازون خالطوریای شاخ گوش می داد

دیدم ای بابا اینم با ما عاشق فیلمای پازولینیه

اما خدا می دونه توی کشوی میزش

پر از این فیلم رزمیای چینیه

چیزی نگفتم اما تو خودم سر رفتم

یه شب که خواب بود پاشدمو در رفتم

آخری گل بود گل بود گل بود

ساده و آروم پر تحمل بود

انقده خوب بود دیدم بهتره برم

زندگیش کنار من سیاه نشه

این یکی زیادی خوبه گناه داره

زندگیش پای دیوونه تباه نشه

چیزی نگفتم اما توو خودم سر رفتم

یه شب که خواب بود پاشدمو در رفتم

اون یه زنه معمولیه

با آرزوهای بزرگ

گذشته رو میشوره و

با رویایِ فردایِ بزرگ

اون یه زن معمولیه که عشقو باور میکنه

بعد شکست میخوره و زود شوهر میکنه

دروغ میگه به خودش

دنبالُ لاغر شدنه

ادامه میده خودشو

تو فکرُ مادر شدنه

خونه پُر از دلتنگیه

با قابِ عکسایی که نیست

دیروزو جارو میزنه

برایِ فردایی که نیست

اون یه زنه معمولیه

من چی میدونم از یه زن

زنا بدونِ عشقشون

زَنایِ معمولی میشن

اون یه زنه معمولیه

من چی میدونم از یه زن

زنا بدونِ عشقشون

زَنایِ معمولی میشن

خوبه که اونجا نیستم

ببینم این شکستنو

یه روزی پیر میشه و

حتی نمیشناسه منو

من خنده هاشو یادمه

اِنقده مجبوری نبود

من باعثِ این حالشم

قبلِ من اینجوری نبود

وقتی که پیشم مینشست

تو فکره آزادی نبود

کم حرفو آروم بود ولی

اِنقدر هم عادی نبود

ما هر دو مثلِ هم شدیم

یه چیزی بعدِ از اون کمه

من از خودم بدم میاد

اون باعثِ این حالمه

اون یه زنه معمولیه

من چی میدونم از یه زن

زنا بدونِ عشقشون

زَنایِ معمولی میشن

اون یه زنه معمولیه

من چی میدونم از یه زن

زنا بدونِ عشقشون

زَنایِ معمولی میشن

اون یه زنه معمولیه

من چی میدونم از یه زن

زنا بدونِ عشقشون

زَنایِ معمولی میشن

اگه خوابت میاد خب بخواب

اگه خندت میاد خب بخند

مهم نیستن دیگرون

گاهی چشماتو ببند

اون که دوسِت داره خب درکش کن

اگه زجرت میده خب ترکش کن

هر کی گوشش به حرفت نیست

گوششو بگیر و پرتش کن

یه مشت عشقِ زیقی

یه مشت خنگ و پیقی

یه مشت عطرو تیپی

یه مشت نِق و نیقی

نخواستیم بابا بذار باد بیاد

دلم دلِ آزاد میخواد

یه مشت زهره مارو

قلیون و سیگارو

همش شب بیدار و

همش کار و کار

نخواستیم بابا بذار باد بیاد

دلم دلِ آباد میخواد

این روزا دارن بد میگذرن

گیج و مردد میگذرن

مثه ماه باش واسه مَردُمی

که مثِ جزر و مَد میگذرن

ماه که تو اوج،دریا به ساحل نزدیک تره

ماهم بتاب امشب،هیشکی غمتو نمیخره

به ولله ستاره تویی،به ولله چاره تویی

اونی که خوشبختت میکنه،ولله آره تویی

به ولله ستاره تویی،به ولله چاره تویی

اونی که خوشبختت میکنه،ولله آره تویی

گل به زلفِ معشوق زدم

به گردنم یوغ زدم

آخر سر تنها شدم

نشستم و بوق زدم

آخرِ غم خستگی بود

گریه و دلبستگی بود

نگاه کن به صورتم

عاقبت شکستگی بود

یه مشت عشقِ ردی

یه مشت کَدی مَدی

یه مشت صفر و صدی

یه مشت جزر و مدی

نخواستیم بابا بزار باد بیاد

دلم دلِ آزاد میخواد

یه مشت قرص خواب و

شب و روز بی تاب و

همیشه عذاب و همیشه نقاب

نخواستیم بابا بذار باد بیاد

تو یه بار زنده ای،پس حالشو ببر

دِل دِل نکن،پرنده باش

پرواز کن و بِپر

تو یه بار زنده ای،پس حالشو ببر

دِل دِل نکن،پرنده باش

پرواز کن و بِپر

به ولله ستاره تویی،به ولله چاره تویی

اونی که خوشبختت میکنه،ولله آره تویی

به ولله ستاره تویی،به ولله چاره تویی

اونی که خوشبختت میکنه،ولله آره تویی

فکر کردی تازه رسیدم من یه قرنو با تو دیدم

خوش به حالم تورو دارم

وسط این همه آدم شدی یارم

من که تنها کسیم که تورو یک ثانیه تنها نمیذارم

آرامش آینده من گریه و خنده من

تاج سر قلب منی عشق برازنده ی من

حالا که خوشبختی باهام

واسه خدا دست بزن ای جان ای جانم

مثلا محو تو باشم محو اون چشمای معصوم

کافیه بگی تو گوشم یه دوست دارم آروم

دیگه دردی نمیمونه

چرا قلبت نگرونه خدا که عاشقمونه

آرامش آینده ی من گریه و خنده من

تاج سر قلب منی عشق برازنده ی من

حالا که خوشبختی باهام

واسه خدا دست بزن ای جان ای جانم

دیدی رفتی سر هیچی

من که گفتم همه حرفات یه بهونس

دیدی موندم پای حرفام

ولی آخر تک و تنها

غمتو هی ، با خودم اینور و اونور میکشونم

یکی اینجا دلش خیلی تنگ‌ شده برات

ولی به روت نمیاره

هی میخوام زنگ بزنم بهت

ولی غرور نمیزاره

بهم میگن فراموشش کن ، میگن بیخیالش شو

مگه اون چی داره

اون همه چیزم بود

اونی که تا دلم میگرفت با یه زنگ

همیشه پیشم بود

همه جا خاطره اس همه جا داریم عکس

نمیشه تو این شهر موند

اون همه قلبم بود

اون که جونش می رفت برام

حتی وقتی باهام قهرم بود

حالا الان چرا حتی بهم نگاه

نمیکنه از دور

هنوز هرکی که تو بد بگه یه بار

واسه همیشه اونو میزارم کنار

هنوز خیس میشن این چشام اسمت میاد

حالا کو تا یکی بخواد مثلت بیاد