تاریخ اما یاد دارد

تاریخ ما با جوهر ذات تو و من

الوان خود را مینگارد

خود را نه

تاریخ خود را پرسو جو کن

بر خاک پاکت

ذات خود را آبرو کن

ای تو صدای بی صدایان جهان

ایران

همین که حک شده تاریخ سرزمینم بس

قسم به نام خودت میخورم همینم بس

تو گربه نه

که تو بام کنام شیرانی

همین که روی زمینه تو مینشینم بس

اگر کویری اگر باغ

هیچ فرقی نیست

همینکه خار و گلی در وطن بچینم بس

نه خواب رفته نه رویای حالو آینده

به روی نقشه اگر کوچکت نبینم بس

تو کشور منو من راویه توام هرگاه

در آفرین تو شعری بیافرینم بس

همین که حک شده تاریخ سرزمینم بس

قسم به نام خودت میخورم همینم بس

تو گربه نه که تو بام کنام شیرانی

همین که روی زمینه تو مینشینم بس

همیشه با تو خواهد بود

غم یک روح سرگردان

همیشه با تو خواهد بود

اتاق پاک قلبت مال من

شاید نبود اما پس از من

یاد یک مهمان همیشه

با تو خواهد بود

گل سرخ عزیز من

به هر گلخانه ای باشی

بدان رویای یک گلدان

همیشه با تو خواهد بود

تو دستم را نوازش کرده بودی

بعد از این حتما

تب یک عشق بی پایان

همیشه با تو خواهد بود

گل سرخ عزیر من

به هر گلخانه ای باشی

بدان رویای یک گلدان

همیشه با تو خواهد بود

تو دستم را نوازش کرده بودی

بعد از این حتما

تب یک عشق بی پایان

همیشه با تو خواهد بود

تو در آغوش من خورشید بودی

ای شب دریا

نگاه مرد کوهستان

همیشه با تو خواهد بود

به دستت میسپارم

چشمهای اشکبارم را

گل زیبای من باران

همیشه با تو خواهد بود

گل سرخ عزیز من

به هر گلخانه ای باشی

بدان رویای یک گلدان

همیشه با تو خواهد بود

تو دستم را نوازش کرده بودی

بعد از این حتما

تب یک عشق بی پایان

همیشه با تو خواهد بود

گل سرخ عزیر من

به هر گلخانه ای باشی

بدان رویای یک گلدان

همیشه با تو خواهد بود

تو دستم را نوازش کرده بودی

بعد از این حتما

تب یک عشق بی پایان

همیشه با تو خواهد بود

چی بین ماست که بین من و عشق

قد یه آهم فاصله ای نیست

هر اتفاقی رخ بده بازم بین

من و تو هیچ گره ای نیست

چشمای تو تعریفی نیست

زیبایی بی حد و مرز زیبایی تو فرصت نمیده

نگاه من جز تورو ببینه

هرجایی باشم هرجا که باشی

عوض نمیشم حالم همینه

میدونم که دنیا خیلی بی رحمه

رو قلب هر دیوونه ایش یه زخمه

ای کاش ترس جدایی با ما نبود

حال مارو اونی که عاشقه میفهمه

من تنهاییامو از تو نمیشه پنهون کنم

این روزای سختو حتی تو خوابام آسون کنم

زیبایی تو تنهاترم کرد تنهایی اما رهاترم کرد

تا به غمم پابندم تو گریه هام میخندم

میدونم که دنیا خیلی بی رحمه

رو قلب هر دیوونه ایش یه زخمه

ای کاش ترس جدایی با ما نبود

حال مارو اونی که عاشقه میفهمه

دور از چشم رقیبان در کنار من

حالیا خالیست جایت ای نگار من در شام تار من

آخر کجایی زهره…

یاد داری زهره آن روزی که در صحرا

دست اندر دست هم گردش کنان تنها

راه میرفتیم و در بین شقایق ها بود عالم ما را

لطف و صفایی زهره…

بود هنگام غروب آن روز افق زیبا

ایستادی از برای دیدنش آنجا

تکیه تو بر سینه ام دادی سر خود را گفتیم و گفت اما

بس رازهایی زهره…

چون یقین کردی که در عشقت گرفتارم

سرد گشتی و نمودی اینچنین خوارم

خود نکردی فکر آخر نازنین یارم من همچو تو دارم

آخر خدایی زهره…

مثل پروانه ی دیوانه ی پرواز

تو صدایی

زنده و ساده به زیبایی آواز

تو هوایی

مثل تصویر همین منظره دلباز

باورم کن

باید آن خاطره ها زنده شود باز

لحظه شیرین قرارم تویی

هرچه از آن خاطره دارم تویی

دلخوشم از اینکه کنارم تویی

عاشقم و دار و ندارم تویی

لحظه ی شیرین قرارم تویی

هرچه از آن خاطره دارم تویی

دلخوشم از اینکه کنارم تویی

عاشقم و دار و ندارم تویی

آه دیدم از دور

موی تو رسم پریشانی دنیاست

دیدم از دور

از همین فاصله لبخند تو پیداست

در نگاهت

موج زیبایی و آرامش دریاست

با تو مستم

بهترین جای جهان با تو همینجاست

لحظه شیرین قرارم تویی

هرچه از آن خاطره دارم تویی

دلخوشم از اینکه کنارم تویی

عاشقم و دار و ندارم تویی

لحظه ی شیرین قرارم تویی

هرچه از آن خاطره دارم تویی

دلخوشم از اینکه کنارم تویی

عاشقم و دار و ندارم تویی

لحظه ی شیرین قرارم تویی

هرچه از آن خاطره دارم تویی

دلخوشم از اینکه کنارم تویی

عاشقم و دار و ندارم تویی

وای که می‌لرزد دلم ، سمت من که می آیی

قفل چشمانم ، ای پری پریشانم

در شلوغی گم نشو ای نشسته در جانم

مهربان من ، جان من فکر من باش

بی بهانه در گیسویت گم میشدم کاش

چه میشد با دل من راه بیایی

بلند بالای من کوتاه بیایی

به سمتم مست و بی پروا بیایی

نشستم تا بیایی تا بیایی دلربا ای یار

مهربان من ، جان من فکر من باش

بی بهانه در گیسویت گم میشدم کاش

بی خیال مهمانی ام تا خودت برقصانیم

با خیالت قانع ام بس که دیوانه ام

از شیرینی توست ، شور مستانه ام

از دنیا دل بکن امشب با من

مهربان من ، جان من فکر من باش

بی بهانه در گیسویت گم میشدم کاش

متن آهنگ خدانگهدار حمید هیراد

شب شد و ماهم رفت پشت و پناهم رفت
چشم دلم شد کور چشم و چراغم رفت
رفته ولی ای داد مانده غمش در یاد
عاشقانه میزند دل به سینه سنگ تو
کاش هنوز ادامه داشت قصه ی قشنگ تو
کار گذشته دیگر از کار یار من خدانگهدار