وای که می‌لرزد دلم ، سمت من که می آیی

قفل چشمانم ، ای پری پریشانم

در شلوغی گم نشو ای نشسته در جانم

مهربان من ، جان من فکر من باش

بی بهانه در گیسویت گم میشدم کاش

چه میشد با دل من راه بیایی

بلند بالای من کوتاه بیایی

به سمتم مست و بی پروا بیایی

نشستم تا بیایی تا بیایی دلربا ای یار

مهربان من ، جان من فکر من باش

بی بهانه در گیسویت گم میشدم کاش

بی خیال مهمانی ام تا خودت برقصانیم

با خیالت قانع ام بس که دیوانه ام

از شیرینی توست ، شور مستانه ام

از دنیا دل بکن امشب با من

مهربان من ، جان من فکر من باش

بی بهانه در گیسویت گم میشدم کاش

رنگین کمان را بر سرِ زلفِ تو بستند

تا طاقِ ابرویِ بُت من ، تا به تا شد

دردی کشان پیمانه هاشان را شکستند

یک چِکه ماه افتاده بر یادِ تو و ، وقتِ سحر

این خانه لبریزِ تو شد ، شیرین بیان حلوای تَر

امشب تمامِ عاشقان را دست به سر کن

یک امشبی ، با من بمان با من سحر کن

بشکن سرِ من کاسه ها و کوزه ها را

کج کن کلاه دستی بزن ، مطرب خبر کن

امشب تمامِ عاشقان را دست به سر کن

یک امشبی ، با من بمان با من سحر کن

بشکن سرِ من کاسه ها و کوزه ها را

کج کن کلاه دستی بزن ، مطرب خبر کن

تو میرِ عشقی تو میرِ عشقی عاشقان بسیار داری

پیغمبری با جانِ عاشق ، با جانِ عاشق کار داری

یک چِکه ماه افتاده بر یادِ تو و ، وقتِ سحر

این خانه لبریزِ تو شد ، شیرین بیان حلوای تَر

امشب تمامِ عاشقان را دست به سر کن

یک امشبی ، با من بمان با من سحر کن

بشکن سرِ من کاسه ها و کوزه ها را

کج کن کلاه دستی بزن ، مطرب خبر کن

امشب تمامِ عاشقان را دست به سر کن

یک امشبی ، با من بمان با من سحر کن

بشکن سرِ من کاسه ها و کوزه ها را

کج کن کلاه دستی بزن ، مطرب خبر کن

صدام کن اسمِ من از یاد رفته

صِدام کن بی صدات از دست میرم

نذار از ترسِ تنهایی بمیرم

دلم آوازه کولی وار میخواد

دلم آغوشِ گندم زار میخواد

من از دلبستگی ها زخم خوردم

دلم یه عشقِ بی آزار میخواد

خواب دیدم ، آسمون از چَشمِ ماه افتاده بود

خونِ من از گوشه ی چَشمِ تو راه افتاده بود

خواب دیدم ، سایه ای بودم که همراهی نداشت

تووی خوابم یه فرشته بال هاشو جا گذاشت

چه حالی داره حسِ پَر کشیدن

یه دریا رو یه جرعه سَر کشیدن

با چشمِ بسته آدم ها رو دیدن

به تو قبل از دو راهی ها رسیدن

چه بد حالیه حسِ بی پناهی

زمین افتادن از بی تکیه گاهی

تصور کردنای اشتباهی

رسیدن از سیاهی به سیاهی

خواب دیدم ، آسمون از چَشمِ ماه افتاده بود

خونِ من از گوشه ی چَشمِ تو راه افتاده بود

خواب دیدم ، سایه ای بودم که همراهی نداشت

تووی خوابم یه فرشته بال هاشو جا گذاشت

مرا مبر به سرزمین بد نامت

به گوشه سکوت بی سرانجامت

تو آن غمی که خنده برلبت داری

به صورتت نقاب معرفت داری

به جز بغض بگو چه در دلت داری

بی عشق چگونه امنیت داری

ای بی خبر از حال من خون میچکد از بال من

به قلب خود بدهکارم چه حال ناخوشی دارم

آه ای دل دلگیر من ای آه دامن گیر من

مرا بگیر از این تکرار به عاشقانه ها بسپار

دیدم فرشته عذابم را جواب انتخابم را

جنون گرفته خوابم را

دیدم میان شعله رقصیدم میان گریه خندیدم ولی تو را نبخشیدم

ای بی خبر از حال من خون میچکد از بال من

به قلب خود بدهکارم چه حال ناخوشی دارم

آه ای دل دلگیر من ای آه دامن گیر من

مرا بگیر از این تکرار به عاشقانه ها بسپار