فکرت یه شب از سر این آدم نمیره

اگه منو یادت رفت

یه شب که خوب خوابت رفت

میام تو خوابت

اگه یه روز از جونم مونده باشه میدونم میام سراغت

تورو با یه دنیا عوض نمیکنم جونم به جونته

یه چی بگو یه حرف بزن که قاتلم سکوتته

اگه دلت ازم پره بیا به من بگو چته

تورو با یه دنیا عوض نمیکنم جونم به جونته

یه چی بگو یه حرف بزن که قاتلم سکوتته

اگه دلت ازم پره بیا به من بگو چته

واسه هردومون بده کشش نده نذار این قهر

طولانی شه آخه کجاش منطقیه میدونم

به خودم یه روزی برمیگردی عشقم

ولی الان رفتن تو مرگ کیه

کجا برم نبینمت نباشی تو چشمم

وقتی چشای تو تموم زندگیمه

اگه منو یادت رفت

یه شب که خوب خوابت رفت میام تو خوابت

اگه یه روز از جونم مونده باشه میدونم میام سراغت

تورو با یه دنیا عوض نمیکنم جونم به جونته

یه چی بگو یه حرف بزن که قاتلم سکوتته

اگه دلت ازم پره بیا به من بگو چته

تورو با یه دنیا عوض نمیکنم جونم به جونته

یه چی بگو یه حرف بزن که قاتلم سکوتته

اگه دلت ازم پره بیا به من بگو چته

ای ایران ایران ایران دلبسته به ریشه و خاک توام

ای ایران ایران ایران من تا به ابد فرزند توام ایران

ای ایران ایران ایران ای مهد تمدن و عشق و وفا

ای ایران ایران ایران ای خسته از این همه ظلم و جفا

ای ایران ایران ایران من قاتل دشمن خاک توام ایران ایران

همه جا پره مرد پر زن فدای خاک خسته ات وطن

تو پری پر از عشق و امید فدای خاک پاکت ای وطن

از شمال و جنوب و ارس قسم به مرز و بوم تو قسم

نرسید به تو دست عبث به خلیج تا به همیشه فارس قسم

وطنم ای پاره ی تنم ایران

رو تختی که پناه هر دومونه

سرت رو شونمه خیره به ابرا

مژه هات داره میگیره به ابرا

گرفتی روی چشمت استکانو

رصد کردی ته این کهکشانو

نگه میداری با خندت زمانو

میگم دیدم یه شب خواب الانو

یهو برق تو چشمات جون میگیره

سکوتت میشکنه بارون میگیره

نگاتو بر میگردونی به سمتم

تو بارون خیره میمونی به سمتم

میبارن قطره ها روی من و تو

میپیچه تو هوا بوی من و تو

داری از فکر من پر میشی نم نم

فقط یادت نیاد ما دوریم از هم

نگو این آسمون که صاف صافه

بذار قلبت واست رویا ببافه

که رویا شعره میشه خوند و حظ کرد

همین رویا چقدر مارو عوض کرد

هنوز اون هدیه رو دارم که گفتی

بسوزونش به یادت من نیوفتی

هنوز اون شاخه گل ها تو اتاقن

منم یادت میوفتم اتفاقا

یهو برق تو چشمات جون میگیره

سکوتت میشکنه بارون میگیره

نفس داره خیالت راه میره

تا جون دارم نمیذارم بمیره

میدونی عاشقتم

میدونم توام منو خیلی میخوای

با یه مشت چیزای ساده خوشیمو

همه جوره خوبیم پلو هم

اسم من برق میزنه

روی گردنبندی که دور گلوت هست

تورو به دنیا نمیدم

میخوام ازت یاد بگیرم

زندگیمو دادی نجات

وقتشه برات بمیرم

خدا هوامو داشت داد یه فرشته بهم

جا دادی منو توی بهشت دلت

تو با خوشگلیات اومدی

تا که توی دنیام هرچی که زشته بره

دوتا چشام تورو دید فقط

اومدی شدی همه چیم اصلا

چند ساله با هم هستیم ولی

هنوز هر بار ذوق داری واسه دیدنم

صبح، مِه، باران

اَبر، نگاه، خاطره

در من ترانه‌ای نبود، تو خواندی

در من آینه‌ای نبود، تو دیدی

ریشه‌ای بودم در خوابِ خاک‌های مُتبرک

بی‌باران، در نگاه‌ تو سبز شدم

برق از چشمانم برخواست، نگاهم بارانی شد

گونه‌هایت خیسِ باران، چشم‌هایت آفتابی

بعد از جنگ، با چوبدستم

انجیر‌های تازه را برای تو خواهم چید

با تو خواهم ماند، با تو خواهم خواند

و تورا در بُهتِ آفتابی‌ات

خواهم بوسید

اگر اَبر‌ها بگذارند

بعد از جنگ، با چوبدستم

انجیر‌های تازه را برای تو خواهم چید

اگر اَبر‌ها بگذارند

اگر اَبر‌ها بگذارند

اﻧﮕﺎر اﻳﻦ اﺣﺴﺎس وا ﻣﻮﻧﺪه از ﺗﻮ ﺗﻮو ﻗﻠﺐ ﻣﻦ ﺟﺎ ﻣﻮﻧﺪه

ﺗﻮ ﺧﻮد ﻗﻠﺐ ﻣﻨﻰ ﻛﻪ ﺑﻴﺮون ﺳﻴﻨﻪ ام میزنی

ﺑﻪ ﻫﻤﻪ دﻧﻴﺎ ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﻨﻰ ﻋﺸﻖ منی

ﺗﻮ ﺧﻮد ﻗﻠﺐ ﻣﻨﻰ ﻛﻪ ﺑﻴﺮون ﺳﻴﻨﻪ ام میزنی

ﺑﻪ ﻫﻤﻪ دﻧﻴﺎ ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﻨﻰ ﻋﺸﻖ منی

ﭼﻪ ﻛﺎری ﺑﻮد ﻳﻬﻮ دل ﺑﻪ ﺗﻮ دادم ﭼﺮا ﻣﻦ از ﻫﻔﺖ دوﻟﺖ آزادم

ﻣﮕﻪ ﻣﻴﺸﻪ ﻣﮕﻪ دارﻳﻢ اﺻﻠﺎ اﻧﮕﺎری دﻳﻮوﻧﻪ ﺷﺪم رسما

ﺑﻴﺎ ﺑﺸﻴﻦ از ﻛﻨﺎر ﻣﻦ ﻧﺮو ﺗﻴﻤﺎرش ﻛﻦ اﻳﻦ منه دﻳﻮوﻧﻪ رو

ﻣﻨﻰ ﻛﻪ اﺻﻠﺎ ﺟﺎﻳﻰ نمیگردم بغیر از دور ﺳﺮتو نرو

ﺗﻮ ﺧﻮد ﻗﻠﺐ ﻣﻨﻰ ﻛﻪ ﺑﻴﺮون ﺳﻴﻨﻪ ام میزنی

ﺑﻪ ﻫﻤﻪ دﻧﻴﺎ ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﻨﻰ ﻋﺸﻖ منی

ﺗﻮ ﺧﻮد ﻗﻠﺐ ﻣﻨﻰ ﻛﻪ ﺑﻴﺮون ﺳﻴﻨﻪ ام میزنی

ﺑﻪ ﻫﻤﻪ دﻧﻴﺎ ﺑﮕﻮ ﻛﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﻨﻰ ﻋﺸﻖ منی

اشتباه مى بندى پشت سر هم

هیچى رو یادت نیس

حتى منو نمیذارى

که بهت نزدیک شم

من دارم میمیرم از دیدن تو

با این حال خراب

نمیذارى دستاتو بگیرم

این براى من میشه عذاب

همه چیز من برات غریبه است

حتى اسم خودتم یادت نیس

نمیدونم باید چى بگمو

مى مونم با غم و چشماى خیس

نمیذارى دستاتو بگیرمو

منو با دست خودت پس میزنى

میمیرم وقتى مى بینم حالتو

وقتى تو با منو دنیا دشمنی

من خیلى دلتنگم

براى اون روزا

براى لبخندت

براى اون رویا

زمانُ بر گردون

به روزاى بى غم

به وقتى دستامون

گره میخورد تو هم

من خیلى دلتنگم

براى اون روزا

براى لبخندت

براى اون رویا

زمانُ بر گردون

به روزاى بى غم

به وقتى دستامون

گره میخورد تو هم

چجوری بگم که نه خسته م و
نه توو فکرم و نه خوابم میاد
یه حالی دارم مثل دیوونه ای
که غمگینه اما میخنده زیاد
چرا توو سفر توی مهمونیا
یه گوشه خودم رو بغل میکنم
میگم مثل بچگیات ذوق کن
نمیشه نمیخوام نمیتونم
اگه تهش می میرم
بذار غر بزنم
بذار بچه شم
همه رو دور بزنم

بذار جریمه شم
اگه تهش می میرم
میخوام نترسم و
یه بار شجاع شم
اصلأ صبح بخوابم
یهو شب پاشم
دلم لک زده برای خودم
برای سفر جاده و پیچ و تاب
نه کفری شم از حرف این آدما
نه تا صبح بپیچم به این رختخواب
جوونیمو بوسیدم و رفت کنار
رسیدم به موهای جوگندمی
نشستم ببینم تهش چی میشه
چی میخوادش از جونم این زندگی