تاریخ پر غرورمان

نام آور و دلاورند

این مردم غیورمان

پاک و نجیب و پرتلاش

هم ریشه ی سیاوشند

بهر صیانت از وطن

هم داستانِ آرشند

” آیینه ی عشقند

ایران و ایرانی

هم سفره ی نورند

خورشید تابانی

جاریست مهر و عشق

در رودهای ما

باهم خروشانیم

تا وسعت دریا”

افسانه ای شنیدنی ست

با پهلوانان کهن

یک سرزمین بی بدیل

با نامِ نامی وطن

برپا و با صلابت است

بر قله های افتخار

جاوید مانده در جهان

ایران پاک و استوار

” آیینه ی عشقند

ایران و ایرانی

هم سفره ی نورند

خورشید تابانی

جاریست مهر و عشق

در رودهای ما

باهم خروشانیم

تا وسعت دریا”

افسانه ای شنیدنی با پهلوانان کهن

یک سرزمین بی بدلیل با نام نامی وطن

برپا و با صلابت است بر قله های افتخار

جاوید مانده درجهان ایران پاک و استوار

نام توجاوید گشت و بی زوال

ازتو باید نام برد وتازه شد

از توباید خواند وپرآوازه شد

هرکجا باشم شکوهت با من است

چشمه هایت، دشت وکوهت با من است

پایکوبی میکند، هفت آسمان

پا به پایت سرزمین بیکران

پیکرت پوشیده ازهفتاد رنگ

سنگ سنگِ چشمه سارانت قشنگ

سرزمین رستم و سهراب ها

روشن ازتو چهرۀ مهتاب ها

هستی ام ، هستی گرفت ، از شور تو

روشن پاینده شد از نور تو

دو تا چشم بیدار

یکم میگم اینروزا حالم عجیبه انگار

جاده و بوی بارون

قدمای آروم

دست توو دست هم باشیم تا ته هر خیابون

نفسم نفس نفس زد این دل برا تو

قلبمو هوایی کردی دارم هواتو

توو دل بارونای نم نم

تو باشی مجنونای شهرم

شک ندارم عشق اینه

بی تو آروم نداره قلبم

دور بشی دنبالت میگردم

حک شدی توو این سینه

میگم تا که بدونن عالم

یه نفر با چشای بازم

خواب تو رو میبینه فقط

آخ چی بگم از این عشق

از دلم نگیرش که یه شهر بهم میریزه

پای تو رفتم از دست

تا میخندی هر وقت

بی هوا دلم میریزه

توو دل بارونای نم نم

تو باشی مجنونای شهرم

شک ندارم عشق اینه

بی تو آروم نداره قلبم

دور بشی دنبالت میگردم

حک شدی توو این سینه

میگم تا که بدونن عالم

یه نفر با چشای بازم

خواب تو رو میبینه فقط

کسی تو قلبم نیست تو هم نباشی پس من چی

دلت تنگ میشه بیا پهلو خودم بیا دورت بگردم

بغضتو بزار برا خودم

بیا بیخیال همه شیم گلم من که کنارتم

حالا تو هم بزار رو شونه من سرت سرت

میدم هرچی دارم برا تو تو قشنگ‌ترین عادتمی

پس تو بزار شبا رو شونه من سرت سرت

میدم هرچی دارم برا تو تو قشنگ‌ترین عادتمی من میمیرم برا تو

تو ‌که باشی پیش من واسه کل شهر شاخ و شونه میکشم

تو می خوای رو چشمم

تو که پیش منی غم ندارم نه چیزی کم ندارم من پیشتم

دلت تنگ میشه بیا پهلو خودم بیا دورت بگردم

بغضتو بزار برا خودم

بیا بیخیال همه شیم گلم من که کنارتم

حالا تو هم بزار رو شونه من سرت سرت

میدم هرچی دارم برا تو تو قشنگ‌ترین عادتمی

پس تو بزار شبا رو شونه من سرت سرت

میدم هرچی دارم برا تو تو قشنگ‌ترین عادتمی من میمیرم برا تو

میگم بذار واسه اش گل ببرم

هرجا باشی میام بهت سر می‌زنم

اون که هوات رو داره منم

تو حرف می‌زنی واسه ام من نگات می‌کنم

حواسم پرت میشه نمی‌فهمم اصن چه خبره دورم

آخه تو هرکاری کنی قلبم با تو یکی در نمی‌افته

روزایی که بد بودی هم به کسی بدت رو نمی‌گفته

حواسش فقط سمت تو بوده یه وقت کسی نگاش به تو نیفته

من هرجا ناراحتم کم می‌آرم سرمو برمی‌گردونم می‌بینم تورو دارم

با تو قرص میشه دلم خوب میشه حالم دیگه تنهات نمی‌ذارم

از همون روز شدم حواس پرت

نگاه این آدم مغرور بی حواس

چه جوری هل میشه میگیری یه تماس

داره تو عشق تو گر میگیره تنم

اونی که این سری گل میگیره منم

حرفمو میزنم

میدونی تو باید بمونی واسه خود من

گل من گل من گل من

منم آخه فقط واسه خودتم

خودتم خودتم خودتم

توی قلب بزرگت بده جا تو به من

هی بهونه کنی

موتو شونه کنی

واسه من صداتو بچه گونه کنی

مث ماه بتابی روی شهر دلم

وقتی پیش منی نگی باید برم

میدونی تو باید بمونی واسه خود من

گل من گل من گل من

منم آخه فقط واسه خودتم

خودتم خودتم خودتم

توی قلب بزرگت بده جا تو به من

از همون روز شدم حواس پرت

نگاه این آدم مغرور بی حواس

چه جوری هل میشه میگیری یه تماس

داره تو عشق تو گر میگیره تنم

اونی که این سری گل میگیره منم

حرفمو میزنم

میدونی تو باید بمونی واسه خود من

گل من گل من گل من

منم آخه فقط واسه خودتم

خودتم خودتم خودتم

توی قلب بزرگت بده جا تو به من

هی بهونه کنی

موتو شونه کنی

واسه من صداتو بچه گونه کنی

مث ماه بتابی روی شهر دلم

وقتی پیش منی نگی باید برم

میدونی تو باید بمونی واسه خود من

گل من گل من گل من

منم آخه فقط واسه خودتم

خودتم خودتم خودتم

توی قلب بزرگت بده جا تو به من